Gentenaar rijdt van Moscou naar Moskou
Gent
Van Moscou in Gentbrugge naar Moskou in
Rusland. Voor Edwin Desloover (60) is het niet eens de langste fietstocht uit
zijn leven, maar zeker wel de origineelste. Gistermiddag om 11 uur begon hij
eraan.
Met een Leffe in de hand en een kleine schare supporters aan de
toog bereidde Edwin zich gistervoormiddag in cafe Centraal in Gentbrugge voor op
zijn indrukwekkende onderneming.
De komende weken wil hij zowat 2.600
kilometer fietsen, van Moscou naar Moskou. ’En daarna nog 700 kilometer naar
Sint-Petersburg. Als ik daar dan toch ben.’
Ter voorbereiding fietste
Edwin eerder dit jaar al van het noorden van Thailand naar Laos, Cambodja en
Bangkok, zo’n 4.000 kilometer. ’Waarom ik het altijd zo ver ga zoeken?
Wielertoerisme in Vlaanderen draait altijd maar rond die kerktoren. Ik wil
andere horizonten verkennen’, zegt hij.
Tien kilo
afgevallen
Edwin Desloover begon in 1991 met fietsen. ’Toen ik samen
met mijn zoon naar het sportjaaroverzicht keek, zei ik: Ik zou wel eens
Parijs-Roubaix willen rijden. Mijn zoon lachte me uit, maar ik stopte met roken
en reed effectief mijn eerste Parijs-Roubaix. Daarna volgden nog negen
deelnames, waarvan twee met mijn zoon.’
Maar al snel namen de
fietsplannen van Edwin grotere proporties aan. De gewezen meubelhandelaar uit
Ledeberg reed de Ronde van Frankrijk voor wielertoeristen (zo’n 4.800
kilometer), en fietste van het westen van Engeland naar het oosten, van Gent
naar Santiago de Compostela en van Phuket naar Bangkok.
Vooral die
laatste tocht was een beproeving. ’Het was er erg warm. Om de veertig minuten
moest ik stoppen om te drinken. In totaal dronk ik tien liter water per dag. En
op het einde van de trip woog ik tien kilo lichter.’
En altijd rijdt hij
alleen. ’Dan moet je op niemand wachten, maar rij je je zelf ook niet kapot’,
zegt hij.
Houden van afzien
In totaal neemt Edwin 15
kilogram bagage mee: 3 koersuitrustingen, een paar schoenen, een jeans, een
training, 3 T-shirts en ondergoed. ’Ik probeer dat te beperken, want alles wat
je meeneemt, telt.’
De Gentenaar zoekt niet bewust de zwaarste parcours
op. ’Als er een berg op de weg licht, moet ik er over. Maar over het algemeen
zoek ik het zo vlak mogelijk.’
Daarnaast plant hij één rustdag per week,
en liefst op een plek waar iets te bezichtigen valt. ’Deze keer wil ik vooral
het klooster van Maagdenburg, Minsk, Moskou en de Hermitage in Sint-Petersburg
zien. Maar ik stop uiteraard niet voor elke kerk. Ik hou vooral van de natuur.
En van het afzien, natuurlijk.’
Nog geen visums
Op weg naar
Moskou wil Edwin elke dag 130 à 140 kilometer rijden. ’Begin september hoop ik
aan te komen, maar ik moet onderweg wel nog visums voor Wit-Rusland en Rusland
regelen. Die kun je normaal gezien niet zomaar aan de grensovergang kopen. Maar
misschien, als ik wat extra geld op tafel leg...’
Edwin stapt elke dag
’,s morgens vroeg op zijn fiets en probeert tegen 15 à 16 uur te stoppen. ’Dan
heb ik nog voldoende tijd om mijn kleren te drogen en een slaapplaats te zoeken.
Ik weet vooraf namelijk nooit waar ik zal stranden. Maar voor zotten zoals ik
hebben mensen altijd wel een plaatsje’, lacht hij.
De warmte en de smog
die Moskou momenteel gijzelen, schrikken Edwin niet af. ’Tegen dan zal de
situatie daar wel verbeterd zijn, zeker? En anders wijzig ik mijn trip en rij ik
eerst naar Sint-Petersburg. Het komt wel in orde.’
Jonas
Truwant
Het Nieuwsblad