Sint-Niklaas
Dit is een startpunt voor deze route, met vlakbij ruime parkeerruimte. De Sint-Niklaaskerk in Lochristi is genoemd naar Sint-Nicolaas van Myra, de patroonheilige van de handelaars, de scholieren, de reizigers, de zeelui, de huwbare dochters en de gevangenen. De vieringtoren met korte leien spits is in de 15de eeuw opgetrokken met Balegemse en Ledische steen. Binnenin de kerk vinden we een aantal interessante meubelstukken en beelden waaronder het gepolychromeerd houten mariabeeldje dat werd overgebracht uit de kapel van Lobos. Dit miraculeuze beeld van Maria, bleef bij een bominslag in de kerk tijdens WOII, ongedeerd hoewel het altaarstuk daarbij zwaar werd beschadigd.
Auteur: DidierVdM
Meer informatie
Gebedsplaats

Dennenhof
Auteur: Luc102
Meer informatie
Restaurant

Centrum Lochristi
Hoe bereik je de startplaats? Het centrum van Lochristi is per auto gemakkelijk te bereiken via de E17 (afrit Beervelde) die Antwerpen verbindt met Gent. Een andere mogelijkheid is de N70, de oude verbindingsweg tussen Antwerpen en Gent, die door het centrum van Lochristi loopt. In deelgemeente Beervelde stopt ook de trein Antwerpen ? Gent, het station ligt ongeveer 1 km van de route verwijderd. Contactgegevens: -Centrum Lochristi -9080 Lochristi -Dorp-Oost 2
Auteur: Routen
Meer informatie
Plein

Heusden
Heusden is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Destelbergen. Heusden was tot 1977 een zelfstandige gemeente. Het dorp ligt op de linkeroever van de Schelde, tussen Destelbergen en Wetteren. Heusden ligt een vijftal kilometer ten oosten van de stad Gent, maar binnen de Gentse ringweg R4. De snelweg A14/E17 scheidt Heusden van Destelbergen zelf. Toen de Schelde in 1882 werd rechtgetrokken verloor Heusden een deel van zijn grondgebied aan Melle.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Oost-Vlaanderen
Een prachtige promotie voor Oost-Vlaanderen als fietsregio in Vlaanderen door Emma Johansson - Zweedse ambassadeur voor Vlaanderen.
Auteur: Dromos
Provincie

Kasteel Fallon-de Keyser
Het Kasteel Fallon-de Keyser is een neoclassicistisch kasteel in het Oost-Vlaamse Destelbergen, gebouwd rond 1900.
Het kasteel werd gebouwd in opdracht van baron Ferdinand Fallon , achterkleinzoon van Isidore Fallon, lid van het Nationaal Congres. Hij trouwde in 1890 met jonkvrouw Madeleine de Keyser , dochter van jonkheer Oscar de Keyser en Hélène Coget uit Destelbergen. Ze hadden drie dochters en een zoon. Deze zoon, baron Joseph Fallon , beroepsofficier, trouwde met barones Thérèse Carton de Wiart .
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Kasteel Rozelaar
Kasteel Rozelaar Kasteel Rozelaar, de wieg van de sierteelt De naam van het kasteeldomein “Rozelaar” is in wezen een verbastering van de middeleeuwse naam “Roeselaer” en betekent ‘moeras waar riet groeide’. Het heeft dus niets met de sierteelt te maken. Oorspronkelijk maakten monniken van de Gentse Sint-Baafsabdij deze regio vruchtbaar. Na de afschaffing van de Sint-Baafsabdij door Keizer Karel, werden de goederen toegewezen aan het kapittel van de Sint-Janskerk en later aan het pas opgerichte nieuwe bisdom Gent. Op het einde van de 18de eeuw legde Prins-bisschop Lobkowitz een 17 ha grote lusttuin aan op dit domein, waarvan enkele exotische bomen nog steeds aanwezig zijn. Ook bouwde hij de oranjerie waar naast oranjebomen ook meloenen konden overwinteren. Na de inval van de Fransen eind 18e eeuw werd het domein openbaar verkocht. Via erfenis kwam het midden 19de eeuw in handen van Baron Goffinet. Hij stelde Ferdinand Vuylsteke aan om zijn domein in Lochristi te beheren. Zoon Charles Vuylsteke startte op gronden rond dit kasteeldomein in 1867 een eigen sierteeltbedrijf. Naast de teelt van Azalea’s, Rododendrons, Palmen, Camellia’s, Araucaria’s en Amarylissen specialiseerde Vuylsteke zich ook in de orchideeënteelt. De ‘Vuylstekeara Cambria’ is vandaag één van de meest geteelde variëteiten ter wereld. Vuylsteke genoot wereldfaam en leverde aan Amerikaanse presidenten en Russische tsaren. In 1895 telde het bedrijf, dat zich ondertussen ook buiten het kasteeldomein had ontwikkeld, 29 serres en 19 broeikassen met verwarming. Het bedrijf besloeg 7 ha en ’s zomers werkten er 22 werknemers en ’s winters 18. Veel van zijn werknemers stimuleerde hij tot het opstarten met een eigen sierteeltbedrijf. Dit gaf de aanzet tot wat wij vandaag kennen als belangrijkste sierteeltcentrum in Vlaanderen, met name Lochristi.
Auteur: Eddymdz
Monument

Hoeve
Voormalige hoeve, gelegen aan een zandweg ten noorden van de Meersstraat. De hoeve klimt op tot de tweede helft van de 18de eeuw, zie weergave van een boerenhuis met twee landgebouwen op de Ferrariskaart (1771-1778). In 1835 was de hoeve eigendom van notaris Casimir Bauwens. Volgens de gegevens uit het kadasterarchief werd de hoeve in 1869 verbouwd in opdracht van dokter Jean Baptiste Bertrand, waarbij de scheiding tussen het bestaande boerenhuis en de aanpalende stalling werd aangegeven. Deels bewaarde en gerenoveerde hoeve met nieuw aangelegde tuin, vergrote poel en gekasseide erfoprit. Rood- en witgeschilderd ijzeren toegangshek met hartmotieven tussen vierkante bakstenen hekpijlers onder pannen zadeldakje. Linkerpijler met beeldnisje en kruisbekroning van gesinterde baksteen.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen

Hoeve met losse bestanddelen
Achterin gelegen grote hoeve met losse bestanddelen, uit de 18de eeuw. Vier gewitte bakstenen vleugels met zadeldak (Vlaamse pannen) opgesteld in open vierkantformatie met aarden toegangsweg vanuit het oosten. Lang boerenhuis aan de zuidelijke erfzijde; één bouwlaag en vermoedelijk acht traveeën. Verankerde erfgevel met hoge rechthoekige muuropeningen; vensters met luiken en 19de-eeuwse raamkozijnen. Achterkeuken over de hele huisbreedte onder het verlengd achterdakschild. Ten oosten aansluitende paardenstallen van vier traveeën onder doorlopend zadeldak. Lage getoogde deur en vensters. Dwarsschuur aan de oostelijke erfzijde; vier traveeën met twee rechthoekige poorten onder houten latei in de erfgevel, links schuurpoort verhoogd. Noordelijke erfzijde afgesloten door een lange stalvleugel met rechts twee gedrukte, korfboogvormige koetspoorten. Getrapte daklijst onder het lage zadeldak. Links afgeschuinde hoek onder een getrapte uitkraging. Ten westen grote stalvleugel met muurvlechtingen in de linker zijpuntgevel en een hoog zadeldak. Rechthoekige poort en voorts korfboogvormige, steekboogvormige en rechthoekige staldeuren, laatst genoemde met houten latei. Mesthoop ten westen en ten zuiden. achter het boerenhuis een boomgaard met een groot gewit bakhuis van het enkelvoudige type.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Hoeve met losse bestanddelen
Dieper gelegen eind 18de- of begin 19de-eeuwse hoeve met losse bestanddelen, gelegen aan de zuidzijde van de straat. Eerste weergave van de hoeve op het primitief kadasterplan (1835). Volgens de gegevens uit het kadasterarchief werd in 1870 het boerenhuis gedeeltelijk herbouwd en vergroot en het bakhuis opgetrokken (registratie in 1883).
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Hoeve met losse bestanddelen
Hoeve met losse bestanddelen waarschijnlijk uit de 18de eeuw. Naar het zuiden georiënteerd boerenhuis van vijf traveeën met zadeldak (zwarte pannen tussen verticale stroken rode pannen). Verankerde en gewitte voorgevel met grijsgeschilderde plint en omlijsting van de lage getoogde deur. Rechthoekige vensters met bruine luiken, getrapte daklijst. Bewaarde houten zoldering met kinderbalken op versierde moerbalk in de woonkamer. Ten westen aangepaste bakstenen bedrijfsvleugel. Ten zuiden vervallen gewit bakstenen bakhuisje van het samengestelde type.

Langgestrekte hoeve
Voormalige hoeve van het langgeveltype, gelegen op de hoek met de Breestraat bij de grens met de gemeente Beervelde (Lochristi). Volgens de gegevens uit het kadasterarchief werd in 1883 het bestaande boerenhuis uitgebreid, waarbij het huidige woonvolume tot stand kwam met aanpalende stallen. Vermoedelijk bleef hierbij een oudere kern bewaard (zie weergave van de hoeve op de Ferrariskaart van 1771-1778). Met gras begroeid voorerf met aan de straatkant een eenvoudig ijzeren hek tussen betonnen pijlers. Achterin gelegen boerenhuis met aanpalende stallen in het verlengde, evenwijdig gelegen met de Zevestraat. Verankerd, bakstenen dubbelhuis van vier traveeën onder een vernieuwd pannen zadeldak. Gepleisterde en witgeschilderde voor- en zijgevel op een gecementeerde en grijsgeschilderde plint deels in imitatie-rustica. Licht getoogde openingen (erfgevel) en rechthoekige openingen onder houten latei (achtergevel), met vernieuwd houtwerk. Getralied keldervenster in de zijpuntgevel en getralied opkamervenster in de achtergevel.

Pastorie
Pastorie van Hijfte gebouwd in 1939 naar ontwerp van architect Gaston Van Den Heuvel. Alleenstaand bak- en hardstenen dubbelhuis van drie traveeën en twee bouwlagen met tentdak (pannen). Rondboogdeur in geprofileerde omlijsting en met getralied deurraampje.
Huis

Voormalige hoeve met losse bestanddelen, heden café zogenaamd "'t Hoeveke". IJzeren toegangshek aan ronde, betonnen hekpijlers naast de schuur. Achterin gelegen zuidoostelijk georiënteerd boerenhuis; één bouwlaag en vier traveeën met zadeldak (Vlaamse pannen), tussen zijaandaken met muurvlechtingen, uit de 18de eeuw. Verankerde en ossebloedrood gekleurde bakstenen gevels op gepikte plint. Erfgevel met twee getraliede rechthoekige vensters met groen en witgeverfde luiken. Steekboogdeur in bakstenen omlijsting onder gebogen en geprofileerde druiplijst. Linker zijpunttop bezet met kunstleien. Latere aanbouwseltjes. Lange bakstenen dwarsschuur met stallen, onder zadeldak (pannen), uit de 19de eeuw. Geschilderde erfgevel onder een dakoverstek op houten schoren.

Café en winkel
Voormalige winkel en café van de brouwerij Walrave. Volgens de gegevens uit het kadasterarchief werd de woning in 1861 opgetrokken door hoefsmid Auguste Bollaert. In 1873 werd de woning vergroot en werd er een smidse opgetrokken. Een weinig achterin gelegen lage woning van zeven traveeën met aanpalend volume dwars op de achtergevel. Verankerde baksteenbouw onder een zadeldak bedekt met pannen. Lijstgevel onder licht geknikte dakoverstek met hanggoot, op het einde van de 20ste eeuw voorzien van de huidige bepleistering. Rechthoekige openingen met vernieuwd houtwerk. Het oorspronkelijke interieur is niet bewaard gebleven.
Winkel

Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw Middelares
Oprichting van de parochie in 1936. In 1950, ter vervanging van de houten noodkerk, aanvang bouw van de moderne bakstenen kerk met gestileerde gotische elementen, naar ontwerp van architect Adrien Bressers. Kerk met voorplein ingeplant op het eind van Hijfte-Center aan de noordelijke straatzijde. Inwijding op 25 maart 1952. De plattegrond ontvouwt een driebeukige kerk met schip van drie traveeën, smalle zijbeuken en niet uitspringend transept, onder zadeldak (zwart gelakte pannen). Narthex met roosvenster in puntgevel; portaal onder rechthoekige toren bekroond door een leien schilddak met dakruiter. Onderkelderd recht gesloten koor met links sacristie en rechts winterkapel.
Kerk

Boerenarbeiderswoning
Twee aaneengebouwde en schuin ingeplante boerenarbeidershuisjes met voortuin. Een dubbel- en een enkelhuis van één bouwlaag en ieder drie traveeën met zadeldak (Vlaamse pannen), uit de 19de eeuw. Bakstenen lijstgevel van de ene woning witgekalkt, de andere gecementeerd op plint in imitatierots. Licht getoogde, lage muuropeningen en een getrapte daklijst.
Huis

Dorpswoning
Achterin gelegen voormalig bloemistenhuis. Alleenstaand naar het zuiden georiënteerd dorpshuis van twee bouwlagen en vier traveeën, onder zadeldak (Vlaamse pannen, nok loodrecht op de straat), uit midden 19de eeuw. Grijsgeschiiderde beraapte lijstgevel met gele, bepleisterde platte banden ter omlijsting van de gevel en de hoge getoogde muuropeningen. Horizontaliserende vensterbanklijst en brede houten kroonlijst.
Huis

Herenhuis
Voormalige dokters-, brouwers- en burgemeesterswoning, volgens oude prentbriefkaart van Dr. Pr. Vermeulen. Vrij opvallend alleenstaand herenhuis van twee bouwlagen en vier traveeën, thans onder zadeldak (leien, nok parallel aan de straat) voorheen echter een geknikt zadeldak (pannen en leien) met klimmende dakkapellen. Naar verluidt naar ontwerp van architect Valentin Vaerwyck. Jaartal 1905 in het boogveld van het rechter bovenvenster. Gele en rode bakstenen lijstgevel met natuurstenen banden en dorpels. Verticaliserende verdiepte venstertraveeën voorzien van gekleurde sgraffitopanelen met art-nouveau-inslag in de florale motieven; daarnaast voorstelling van dokters- en apotheeksymbolen: onder meer kelk met slang, hertekop met gewei, vijzel met mortier, portrethoofden van Paracelsus en Pasteur. Korfboogvormige vleugeldeur onder een brede erker op geajoureerde ijzeren schoren met draakmotief.

Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Lobos
Kapel met zeven statiën van Onze-Lieve-Vrouw der Zeven Weeën ingeplant op een aan drie zijden omhaagd en met geknotte linden omzoomd plantsoen midden de Boskapellaan. Oude bedevaartplaats in het Lobos dat afhing van "Kasteel Rozelaar" eerst in het bezit van de abt van de Gentse Sint-Baafsabdij en nadien van de bisschoppen van Gent. Lobos en de bedevaartplaats waren vanouds door een weg (thans Rozelaredreef) verbonden met voornoemd kasteel. Tijdstip van oorsprong van de Mariadevotie op deze plek onbekend, maar mogelijk de voortzetting van een voorchristelijke vereringsplaats. Aan een oude eik in het bos hing minstens sinds de 14de eeuw een miraculeus Mariabeeldje waarvan de verering ter genezing van bepaalde ziekten steeds toenam. In 1607 besloot bisschop Pieter Damant ten behoeve van de bedevaarders op die plek een kapel op te richten toegewijd aan de Maagd Maria en de Heilige Drievuldigheid.
POI

Kasteel Roselaar
Dit domein speelde een grote rol in de geschiedenis van Lochristi. Het oorspronkelijke domein Roselaer is een stichting van de Gentse Sint-Baafsabdij en het oorspronkelijk kasteel fungeerde als residentie voor abten. Het oorspronkelijke kasteel werd meermaals gedeeltelijk vernield en werd uiteindelijk begin 19de eeuw gesloopt. Op de plaats waar zich nu het huidige kasteel bevindt, richtte prins-bisschop Ferdinand von Lobkowitz paardenstallen en twee oranjerieën op die later geïntegreerd werden in het huidige kasteel. Deze prins had er toen een grote tuin met een dure collectie vreemde planten.
In 1797 werd het kasteel openbaar verkocht, ging het over van de families Caude en de la Croix op de redersfamilie De Cock die de Gentse architect Louis Minard het huidige kasteel in neoclassistische stijl liet ontwerpen. Ferdinand Vuylsteke, die zich in 1859 in Lichtelare (nu wijk Kasseitje) vestigde, werd er hovenier en zaakvoerder. In 1857 startte zijn zoon Charles Vuylsteke een commercieel tuinbouwbedrijf op de gronden van het kasteel Roselaer. Dit was het begin van wat zou uitgroeien tot een internationaal erkend en gewaardeerd sierteeltbedrijf, wat aanstekelijk werkte, want onder zijn stimulans begonnen meerdere werknemers een eigen sierteeltbedrijf. Lochristi kende in 1895 reeds 47 sierteeltbedrijven! Charles Vuylsteke beheerste de techniek om planten te kruisen waardoor hij veel nieuwe soorten van planten creëerde, waaronder palmen en azalea's. Erkenning kreeg hij definitief in 1911 op een internationaal tuinbouwcongres te Brussel toen het hem gelukt was om drie verschillende orchideeëngeslachten met elkaar te kruisen. Deze kruising werd naar hem genoemd: de Vuylstekeara.
Auteur: DidierVdM
Kasteel

jens
POI

Bistro Céline
In Bistro Céline kan je ongedwongen tafelen in een relaxe sfeer en genieten van herkenbare gerechten met een accent.
De focus ligt op kwaliteit en pure verse ingrediënten met veel aandacht voor streekgebonden producten en heerlijke seizoensuggesties.
Lekkere klassiekers met een accent en in een familiale sfeer, daar draait het om bij Bistro Céline.
Voor het interieur koos men we voor een hippe, stedelijke vibe in een uniek landelijk kader.
Met twee ruime parkings en verschillende fiets- en wandelroutes in de onmiddellijke omgeving, zijn er op deze ligging heel wat mogelijkheden.
In de zomer kan je op het terras genieten, dit met uitzicht op de vernieuwde damsloot en een prachtig beschermd natuurgebied.
Auteur: riviered
Restaurant

Zandberg
De Zandberg (ca. 1.5 ha) in het noorden van Heusden is een relict van een stuifduincomplex, dat zich ontwikkeld heeft toen ook de rivieren hun permanente loop vormden. Door die insnijdingen in het landschap kwamen grote hoeveelheden verstuifbaar zand vrij. Dit zand werd meegevoerd met het rivierwater en verder afgezet. Zo ontstonden grote zandbanken in de buurt van de rivierbeddingen. De (noord)westelijke winden zorgden zo voor stuifzandduinen langs de Schelde. Het hoogst gelegen deel is kaal, maar lagergelegen stukken bestaan uit grasland. De noordelijke stukken bestaan uit loofbos.
Op deze gronden was landbouw bijzonder moeilijk. De kleine boerderijen uit het verleden zijn allemaal verdwenen. De gronden zijn vooral ingenomen voor grasland en bossen. Vooral paarden, vooral van particulieren, sieren nu het landschap. Op de Zandberg vind je typische vegetatie, die je ook in duinen kunt terugvinden.
De Zandberg is, net als heel Heusden, erg in trek als woongebied. In dit landschap van schrale graslanden, open velden en bossen zijn nu veel residentiële woningen gebouwd.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Heuvel

Herinneringstocht 30 km 2026 aangepast