Gemeenteplein
Op het Gemeenteplein van Melle kan je genieten van enkele mooie monumenten: de 18de euwse schandpaal die in 1987 gerestaureerd werd, het beeld 'Lieveke' (in 1985 in brons gegotennaar een model van de Melse beeldhouwer Jules Vits, overleden in 1935) en het monument ter nagedachtenis van de gesneuvelden Franse vlootfusiliers, dat in 1934 plechtig onthuld werd, 20 jaar na een verbeten veldslag alhier tegen de toenmalige Duitse invaller. In dit monument werd in 1984 onder internationale belangstelling gezocht naar het verdwenen paneel van het Lam Gods "De Rechtvaardige Rechters". Tevergeefs echter.
Auteur: tvl
Meer informatie
Plein

Melle
Bij de Jozefieten in Melle - bekend om hun geloof in de sport als pijler van de opvoeding - werd voor het eerst op Belgisch grondgebied voetbal gespeeld. In 1863! Een Ierse leerling, Bernard Morrogh, kwam terug uit vakantie met een echte lederen voetbal en de eerste spelregels. Toen was dat nog half voetbal, half rugby!
Auteur: RouteYou Info
Meer informatie
Gemeente

Parochiekerk St.-Onkomena
De parochiekerk van St.-Onkomena of St.-Wilgefortis Kruiskerk van Bavegem is gelegen op een hoogte. Reeds in de 10de eeuw bezat Bavegem een kapel. De kerk is van oudsher aan de Heilige Onkomena of Wilgefortis toegewijd. De cultus van Onkomena of Wilgefortis startte in de 14de eeuw. Onkomena zou naar "ontkomen" of "onsnappen" verwijzen. Volgens de legende beloofde de vader aan een heidens koning dat zijn dochter Wilgefortis met die heidense koning zou trouwen. Wilgefortis zag dat helemaal niet zitten en bad om weerzinwekkend te worden. Na haar gebed begon ze een sterke baardgroei te krijgen. Haar vader was woedend en liet haar kruisigen. Dit verhaal zou zich afgepeeld hebben in Portugal. De gekruisigde gebaarde man is dus geen man maar een vrouw. Gebaseerd op dit verhaal werd Wilgefortis sterk aanbeden tegen mishandeling van "slechte mannen".
Een meer pittige en gelinkte mythe aan de verereing van de Heilige Oncomena is dat ze vanuit Portugal naar het noorden zou gevlucht zijn en in onze streken terecht kwam, meer specifiek in de bossen van Hoogbavegem. Dit lijkt me eerder een dichterlijke vrijheid waarbij verhalen gekoppeld worden aan lokale situaties om bij de luisteraar meer betrokkenheid los te weken.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kerk

De Balleiberg
Net voor het einde trek je voorbij de Balei, het hoogste punt (83 m) van Sint-Lievens-Houtem. Bij heldere weersomstandigheden kan je hier in de verte niet enkel de industriezone aan de Gentse haven, maar ook de torens van het Gentse Belfort en Sint Baafs ontwaren.
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Helling

Ter Biestmolen
Ter Biestmolen is een van de drie uitbatingen van de familie De Deeken die onder het oog van Leonardo da Vinci’s Vitriviusman de bezoekers van de Zwalmstreek welkom heten en culinair verwennen Staande voor een waterrad vormt hij het logo van drie in of aan een watermolen gelegen café-restaurants die allen én hetzelfde management hebben én hetzelfde doel nastreven : zowel een frisse pint als betaalbare gastronomie aanbieden en dat in een uniek historisch pand of interieur.Dat ze daarbij liggen in de groene en rustige Zwalmvallei ,naast kabbelend water is meegenomen want al uw dagelijkse beslommeringen worden zo met het water weggespoeld.
Auteur: Diepken
Watermolen

Burcht Herzele
De Heren van Herzele bewoonden deze waterburcht. Eeuwenlang bestuurden ze vanuit deze burcht ze de heerlijkheid 'Hersele', één van de belangrijkste heerlijkheden van het 'Land Van Aelst'.
Vermoedelijk werd de burcht opgericht in het begin van de 7e eeuw. Toen was het primitief gebouw, bestaande uit hout- en vlechtwerk, met aarden dammen en omgeven door water. Het was een vrij goede verschansing tegen de Noormannen: een 'harja sali', wat zoveel wil zeggen als 'een gebouw van de heer'. De naam 'Herzele' is van dit 'harja sali' afgeleid.
In de loop van de 11de eeuw werd het geheel opgetrokken in steen. In 1056 werd de streek veroverd door Boudewijn V, Graaf van Vlaanderen, waardoor het gebied niet meer onder het Keizerrijk Duitsland viel.
In 1096 trok Franco, toen de Heer van Herzele, op kruisvaart naar het Heilig Land. Vermoedelijk liet hij de extra versterkingswerken uitvoeren, alvorens hij zijn familie achter te laten.
In 1381 werd Herzele het slagveld tussen de Graaf van Vlaanderen en de Gentenaars. Hierbij werd de burcht van toenmalig burchtheer Seger, samen met de ernaast gelegen kerk en de omringende huizen, vernield. Jan Van Roubaix herbouwde de burcht in het begin van de 15e eeuw.
In 1579 ging de burcht definitief ten onder. Kanonnen van de Katholieke Spanjaarden schoten de burcht van de Protestantse Pieter van Melun in puin. Slechts één toren bleef gespaard. Toch zouden de monniken van de Sint-Pietersabdij uit Gent tussen 1579 en 1585 hier hun archief verbergen.
Sinds 6 juli 1957 (K.B.) is de burchtruïne samen met de omliggende weiden geklasseerd. In 1969 is de Gemeente Herzele eigenaar geworden. Zij liet sinds 1972 restauratiewerken uitvoeren. De noordoostelijke toren herrees. Het grondplan, met de funderingen van de muren, de vierkante donjon aan de zuidkant, en de hoektorens werden zichtbaar gemaakt. Een walgracht omsluit de site.
De hoektoren kan worden beklommen via de traptoren, die in Ledesteen opgetrokken is. In die toren zitten deuropeningen. Deze verleenden vroeger toegang tot de verdedigingsmuren.
Op de binnenkoer bevond zich de levensbron van de burcht: de waterput. In veel kastelen groeide boven de waterput een lindeboom om het water in de zomer zo koel mogelijk te houden.
Auteur: Crespo
Burcht

Oude zeppelinhangar van Gontrode
De zeppelinhangar uit WO I die hier stond was groter dan de Gentse Sint-Baafskathedraal. Hier stond de LZ37, een groot luchtschip dat aanvankelijk gebouwd werd voor verkenningsvluchten. Vandaar dat er nog veel foto's zijn van deze plaats omdat met de fotocamera's die gebruikt werden op de verkenningsvluchten ook opnames werden gemaakt van deze plaats.
Auteur: Dromos
Historische plaats

Te Rullegem
Tussen fietsknooppunt 27 en 34 dichtbij het centrum van Herzele in de Molenstraat maak je kennis met een eeuwenoude staakmolen. De molen Te Rullegem was eertijds een banmolen. Momenteel wordt er door een team van vrijwilligers regelmatig gemalen. De molen is te bezichtigen. Knooppunt 34 bereik je via knooppunt 32 door de Kanunnikstraat te nemen, Evendael te kruisen en in Solleveld linksaf het oude Mijnwerkerspad te volgen. Helemaal beneden in Evendael op de grens met Sint-Lievens-Esse, een eindje links van dit pad (je moet er echt naartoe om het te kunnen zien) tref je nog de restanten van het waterwiel van 't Watermeuleken. Een verkorting is mogelijk door de Molenstraat verder in te fietsen, voorbij de Molenbeek (de Bataaf was vroeger ook een watermolen) richting dorp Woubrechtegem waar je inpikt op het fietsknoopunten netwerk bij knooppunt 34, richting 40 (c) foto: Eddy De Saedeleer
Auteur: windmolens
Windmolen

Sint-Apolloniakerk
Elst is een schilderachtig dorp in de heuvelende Zwalmstreek. De Sint-Apolloniakerk ligt op 96 meter hoogte. De laatgotische vierkante westtoren dateert uit het begin van de 16de eeuw. Opvallend zijn de speklagen met witte zandsteen en baksteen. Het schip kwam in 1775-1777 tot stand. In die periode werd ook het koor heringericht en kreeg de kerk haar huidige patroonheilige. In de middeleeuwen was de kerk toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw.
Dat is in hoofdzaak classicistisch van stijl. Het koor heeft een opvallende, marmeren vloer in de vorm van een zwart-witte ster. Het in hoofdzaak classicistisch interieur combineert 17de-eeuwse altaren – de zijaltaren werden in 1785 overgebracht uit het Urbanistenklooster van Petegem – met een 18de-eeuwse lambrizering, communiebank, preekstoel, biechtstoelen en een reeks schilderijen waarvan twee over de marteldood van de patroonheilige. Opvallend is het met pasteltinten beschilderde pleisterwerk in de kerk en het rococo stucwerk.
Het orgel werd door de firma Lovaert vervaardigd in 1848 en getransformeerd door de firma Loncke in 1957.
De parochie heeft aan het interieur de jongste tien jaar hedendaagse elementen toegevoegd, waaronder enkele schilderijen, de ,,Werken van Barmhartigheid’’ van Pat De Vylder, een Madonnabeeld, een kruisbeeld en een lezenaar van Georges Herregods.
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Heusden
Heusden is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Destelbergen. Heusden was tot 1977 een zelfstandige gemeente. Het dorp ligt op de linkeroever van de Schelde, tussen Destelbergen en Wetteren. Heusden ligt een vijftal kilometer ten oosten van de stad Gent, maar binnen de Gentse ringweg R4. De snelweg A14/E17 scheidt Heusden van Destelbergen zelf. Toen de Schelde in 1882 werd rechtgetrokken verloor Heusden een deel van zijn grondgebied aan Melle.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

B&B De Notelaar
Heb je zin in een toffe, actieve vakantie? Ben je wandelaar, fietsliefhebber, natuurliefhebber? Wil je rust, een boek, planten of dieren? Hou je van natuur, cultuur, historiek of lekkere restaurants? Je vindt het bij 'B&B De Notelaar', aan het begin van de Vlaamse Ardennen. In Nederzwalm. Wil je iemand graag verrassen met een leuk weekendje ? Vraag naar onze kadocheques! Of boek een heerlijk arrangementje ! Onze kamers werden nieuw gebouwd in de zomer van 2006. Aan alle gasten die we reeds ontmoetten, en in het bijzonder aan onze nieuwe gasten, Welkom ! Bart, Els, Flor en Jasper Boydens –Vanfleteren Tel 055/330522 GSM: 0493/949931 email: info@de-notelaar.be web: www.de-notelaar.be
Auteur: B&B De Notelaar
Hotel

Brouwerij De Ryck
Brouwerij De Ryck is een brouwerij in het Oost-Vlaamse Herzele (België). Opgericht door de gelijknamige familie in 1886, is de brouwerij tegenwoordig nog steeds in hun bezit en beheer.
De brouwerij kan op aanvraag en in groep bezocht worden.
De brouwerij is opgericht door de voormalige leerlooier Gustaaf De Ryck in 1886 nadat hij in het Duitse Bremen het beroep van brouwer ging aanleren. De oprichting gebeurde nabij de kerk van Herzele, hij gebruikte hierbij aanvankelijk Brouwerij De Gouden Arend als benaming. Omwille van de Eerste Wereldoorlog werden de activiteiten gedwongen gestaakt en in 1920 werd er herbegonnen onder de naam Brouwerij De Ryck.
Drie generaties later en onder de leiding van een vrouwelijke brouwer worden er thans acht verschillende artisanale bieren gebrouwen. De achterkleindochter van de stichter, An De Ryck, volgde onder andere stages in Engeland en Beieren.
Worden nu nog gebrouwen:
- Special De Ryck
- Jules de Kriek
- Jules de Bananes
- Kriek Fantastiek
- Arend Tripel
- Arend Blond
- Arend Winter
- Arend Dubbel
- Steenuilke
Auteur: pmoerman
Brouwerij

Elst
Elst heeft elk jaar de eerste zondag na 9 februari zijn Geutelingenfeesten. Elst staat namelijk nog steeds bekend als het geutelingendorp. Dat houdt verband met de Sint-Apolloniaverering die vroeger in Elst bloeide. Sint-Apollonia was namelijk de patroonheilige van de parochie. Haar naamdag wordt ieder jaar gevierd op 9 februari. Rond die periode was het vroeger dan ook de gewoonte dat bedevaarders naar Elst om Sint-Apollonia te aanbidden. Ze riepen haar dan onder meer aan tegen tandpijn. Tijdens hun bezoek aan Elst konden de bedevaarders ook geutelingen kopen. Dat zijn een soort pannenkoeken die op de gloeiende stenen van een brandende houtoven worden gegoten. Tot het eind van de jaren 1930 werden geutelingen niet enkel in Elst gegeten, maar in nog veel meer dorpen in de Vlaamse Ardennen. Dat gebeurde in de periode rond Lichtmis. Elk gezin maakte toen een ketel deeg klaar en droeg die naar de dichtstbijzijnde oven om geutelingen te bakken. Met het verdwijnen van de bedevaarten en het volksgeloof in de regio verdween gaandeweg ook het gebruik.
Auteur: Dromos
Dorp

Bavegem
Ook Bavegem kreeg zijn deel van de oorlogsellende in WO I. Zo luidt het verslag van de toenmalige pastoor Baert:
"Aangaande de opeisching der werklieden zijn er in het jaar 1916 twee en twintig naar Duitschland gestuurd in 't begin van 't jaar 1918 zijn er meer dan honderd gesonde geweest naar het westfront, in 't suide der provincie West Vlaanderen: daar is een werkman met name Hendrik de Beir, in het hospitaal te Deinze overleden."
"Het dient niet gezegd te worden dat vele landbouwers met groote en kleine boeten gestraft werden en menige burgers vele afpersingen ondergingen: het duitsche krijgsgerecht is daarom algemeen gekend."
"Er waren 58 soldaten, maar niet een vrijwillige heeft zich aangeboden: vijf sneuvelden of stierven in de hospitalen; een soldaat heeft zijn rechterarm verloren en een ander verblijft in een krankzinnigengesticht."
Deelgemeente

Berendries
De Berendries werd voor het eerst opgenomen in de Ronde van Vlaanderen in 1984 en zal in 2010 voor de 26ste keer woden beklommen. De klim bestaat van start tot finish uit asfalt en heeft een maximum stijgingspercentage van 14%. Daarmee is het één van de leukste beklimmingen uit de Vlaamse Ardennen, zeker voor zij die niet van asfalt houden. De Berendries ligt in Oost-Vlaanderen en maakt deel uit van de Vlaamse Ardennen . Vanaf Sint-Maria-Oudenhove is de Berendries 0.9 km lang. Over deze afstand overbrug je 65 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage van de klim is bijgevolg 7.2 %. De maximale hellingsgraad is 14 %.
Auteur: Bartrobbens
Helling

Lange Munte
Philippe Gilbert laat op de Lange Munte, de laatste kasseistrook in de Vlaamse openingskoers, zijn laatste medevluchters achter om op formidabele wijze te zegevieren. Het is de Omloop het Nieuwsblad van 2008. Twee jaar later demarreert Phil er opnieuw, maar hij wordt gecounterd én achtergelaten door Juan Antonio Flecha, die solo doorstroomt naar Gent.
Auteur: Bahamontes
Kasseistrook

O.-L.-Vrouw-van-Bijstandkapel
Rechthoekige kapel met driezijdige sluiting, geflankeerd door lindebomen. Gecementeerde en beraapte baksteenbouw op natuurs,tenen plint, onder zadeldak (leien), 1736 gedateerd op de imposten van de deur. Voorgevel met aandak op schouderstukken. Traditionele korfboogdeur in geschilderde omlijsting van zandsteen op imposten, met volutesleutel en korte gebogen druiplijst. Zijgevels met getraliede oculi in witgeschilderde gecementeerde omlijsting.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kapel

Peerdestokhoeve
Gelegen aan de hoek met Biestmolenstraat. Zogenaamd "Peerdestokhoeve". Hoevegebouwen in U-vorm opgesteld rondom voorerf, aan de straatkant afgesloten door bakstenen muur en ijzeren hek aan vernieuwde bakstenen pijlers. Het huis vertoont een opvallende gelijkenis met het huis van de Biestmolenhoeve, gebouwd in het zelfde jaar, 1871, door een lid van de familie Simoens, hier Hector Simoens, burgemeester van Nederzwalm-Hermelgem. Ten westen, achterin het gekasseide erf gelegen ruim onderkelderd boerenhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (pannen), van 1871. Dubbelhuis met verankerde en gecementeerde lijstgevel met schijnvoegen. Rechthoekige vensters in geprofileerde omlijsting. Vernieuwde rechthoekige deur met bovenlicht gevat in arduinen omlijsting met hoofdgestel voorzien van ingekerfd jaartal 1871. Eenvoudige geschilderde achtergevel met deur met behouden bovenlicht in omlijsting van gesinterde baksteen. Rechts aangebouwde stal. Interieur. Centrale gang en woonkamer rechts ervan voorzien van tegeltapijt. In woonkamer behouden schouw met bakstenen wangen en houten schouwbalk. Ten zuiden en ten noorden, ter weerszij van het huis, bedrijfsvleugels onder zadeldaken (pannen) met identieke zijpuntgevels aan straat, in geveltop voorzien van zolderluik en rondboognisje met vlieggaten.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Open wegkapel
Open wegkapel tussen twee linden naast voetweg naar Sint-Apolloniastraat. Rechthoekige verankerde bakstenen kapel onder pannen zadeldak, minstens opklimmend tot midden 19de eeuw, nog aangepast in de eerste helft van de 20ste eeuw. Gewitte gevelcementering met schijnvoegen en gepikte plint in imitatierots. Puntgevel met topaflijning door gepikte gecementeerde imitatieboomstam en bekronend smeedijzeren kruis. Hoge rondboog met vernieuwd laag houten hek. Bepleisterd en geschilderd interieur met gebogen gewelf en smeedijzeren wandhaken. In het vierde kwart van de 20ste eeuw vernieuwde vloer en vernieuwd houten kruis. Oorspronkelijk geschilderd houten Christusbeeld uit de 19de eeuw, recent gedecapeerd en verwijderd uit de kapel door de eigenaars. DHANENS E., Kanton Sint-Maria-Horebeke, tekst, Inventaris van het kunstpatrimonium van Oost-Vlaanderen, VII, Gent, 1971, p. 65
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kapel

Ressegem
Ressegem is een deelgemeente van het Belgische Herzele, gelegen in de provincie Oost-Vlaanderen. De plaats telt niet meer dan 1500 inwoners.
De naam Ressegem vindt zijn oorsprong in "Rasseghem", wat betekent de hoeve van Rad-so, een verkleinwoord van Rado.
Bezienswaardig is de Sint-Mauritiuskerk van Ressegem in laat-gotische stijl. De Heilige Mauritius was een Romeins officier, martelaar uit de derde eeuw. Zijn naamfeest is op 22 september.
Ressegem was vroeger voornamelijk een landbouwgemeente, de dorpskern is gekenmerkt door drie hoeven, die heden ten dage herbouwd zijn. Het landelijke dorpszicht wordt thans bedreigd door de bouwwoede van de Herzeelse bouwheren.
Ressegem is gelegen in de Molenbeekvallei, waarin drie mottes terug te vinden zijn. Een van deze dorpsmottes is gelegen achter de pastorie te Ressegem. De andere twee zijn gelegen in Erpe en Heldergem. De mote is sinds 1981 een beschermd monument.
Het bos van Ressegem, dat verbonden is met de gemeente Aaigem wordt op dit ogenblik opnieuw opgewaardeerd door de lokale afdeling van natuurpunt. Het moerassig gedeelte wordt op natuurlijkwijze heraangelegd. Het bovenste gedeelte van het bos is een beukenbos. Er zijn ook heel wat uitheemse bomen terug te vinden in dit bos.
De streek wordt samen met de andere deelgemeentes van Herzele populair omwille van de verschillende fiets, wandel en menroutes.
Meer informatie op Wikipedia
Auteur: tomdepelecyn
Gemeentecentrum

Molen Ter Rullegem
"Molen te Rullegem" is een staakmolen op molenwal in de Molenstraat, op 1 km ten zuidoosten van de kerk te Herzele. De huidige molen dateert waarschijnlijk van rond 1750, maar uit kerkelijke bron blijkt echter dat op dezelfde heuvel reeds veel vroeger een windmolen heeft gedraaid: alleszins vanaf 1424, wellicht nog eerder.
Zowel de huidige als de verdwenen windmolen is haast ononderbroken adellijk bezit geweest. Van begin 16de tot begin 19de eeuw was de molen eigendom van de Heer van Herzele, later van baron van de Woestijne. In 1906 komt de windmolen in bezit van graaf du Parc Locmaria. Tot eind 18de eeuw was de molen Te Rullegem een banmolen. Toen waren de inwoners van de heerlijkheid Herzele verplicht om hun graan op de molen van de heer te laten malen, op straffe van boeten en verbeurten. De molenaar mocht in die tijd een deel van het gemalen product afhouden, een praktijk waaraan hij zijn kwalijke reputatie dankt.
De molen werd op 28 mei 1962 beschermd als monument. In 1966 werd hij hersteld. Aan het draaiende werk werd toen evenwel onvoldoende aandacht besteed. Voor 1966 had de molen een buik op de windweeg, ten behoeve van een derde steenkoppel, maar dit werd toen verwijderd. Het geklinknageld gevlucht werd toen vervangen door een houten gevlucht van slechts 22 meter lang.
Na een wiekbreuk op 9 september 1990 kwamen er gelaste stalen roeden van 23,10 meter. De Vlaamse Gemeenschap, de provincie en de gemeente subsidieerden gezamenlijk 90 % in de totale kostprijs van 1.100.000 frank.
In 2002 werd een nieuwe ingrijpende restauratie uitgevoerd voor bijna 100.000 euro: nieuwe steenbalk, nieuwe kruisplaat (N-Z), maalvaardig maken van de achtermolen (molenstenen en nieuw rondsel), heropmetselen van de teerlingen en schilderwerken.
Eigenaar/vrijwillige molenaar Alain Goublomme stelt de molen regelmatig op zondag in werking.
Auteur: Crespo
Windmolen

Natuurdomein Drooghout (Overstromingsgebied Moortsele)
Het beschermde valleigebied van de Molenbeek en de Kerkesbeek is 33 hectare groot en in handen van de provincie Oost-Vlaanderen. De ene helft van het natuurdomein bestaat uit grasland. Het noordelijke laagstgelegen gedeelte is een natte ruigte met moerasspirea en zegge. In het middelste gedeelte bloeien graslanden met vossenstaart en zilverschoon. In het zuidelijke en drogere gedeelte kan glanshaver voorkomen. De andere helft van het natuurgebied bestaat uit bossen met voorjaarsflora (bosanemoon, sneeuwklokje). In de regelmatig overstroomde delen groeit wilg en els, op drogere delen es, zomereik, haagbeuk en esdoorn. Door gepast natuurbeheer wordt het Europees beschermde habitattype essen-olmenbos hersteld. In het gebied leeft onder andere eend, steltloper. Het overstromingsgebied Moortsele maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk en is (onder de naam 'Drooghout met Kerkesbeek-Molenbeekvallei') Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-habitatrichtlijngebied 'Bossen van het zuidoosten van de Zandleemstreek'.
Auteur: Toerisme Oosterzele
Natuurgebied

Leberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_c
Lengte : 0.67 km
Stijging : 34 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 4.95 %
Maximale hellingsgraad : 10.47 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Bruul
Beklimmingscode van RouteYou : E_1_d
Lengte : 0.32 km
Stijging : 26 m
Gemiddelde hellingsgraad : 8 m / 100 m - 7.83 %
Maximale hellingsgraad : 9.69 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou

De Champetter
Dit levensgrote standbeeld uit polyester van de Letterhoutemse champetter Raymond Van Den Berghe (1902-1986) werd in 1978 geplaatst ter gelegenheid van het 'Jaar van het Dorp'. Het stelt de champetter voor in zijn vroegere hoedanigheid, toen de openbare aankondigingen moest afroepen op de 'roepsteen'. Het is een zogenaamde 'belleman'. In kleine dorpen hanteerde de veldwachter immers na de hoogmis een handbel waarmee hij de aandacht van het publiek wilde vestigen op het nieuws dat hij zo uitroepen.
Auteur: Laura Van Geyt
Standbeeld

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in de Belgische gemeente Melle. De kerk is toegewijd aan Martinus van Tours.
Oorspronkelijk stond hier een romaanse kruiskerk, mogelijk uit de 12e eeuw. Bij de poging in 1837 om dit gebouw te vergroten, stortte ze in en werd gesloopt. Hetzelfde jaar startte de bouw van een nieuwe kerk naar de plannen van architect Louis Minard. Van deze kerk stortte de toren in in 1837, die opnieuw werd opgetrokken in 1838; voltooiing van de kerk in 1838 en inzegening in 1841. Deze eenvoudige neoromaanse plattelandskerk heeft in de blinde muurvlakken van de voorgevel twee beelden: Paus Cornelius en Antonius van Egypte, gemaakt door de plaatselijke beeldhouwer Jules Vits. Ook de kruisweg in de kerk is van zijn hand.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Station Melle
Het station werd in 1837 door de Staatsspoorwegen gebouwd. Kort na de onaf-hankelijkheid besliste België onder impuls van koning Leopold I om als eerste staat spoorlijnen aan te leggen. Melle lag langs de derde aangelegde hoofdlijn: Mechelen-Gent (na Brussel en Antwerpen), waardoor het ook het oudste spoorstation van België en bij uitbreiding dus ook het oudste bakstenen station van de wereld had. De meeste stations werden echter toen in hout gebouwd omdat dit goedkoper was.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Treinstation

Brouwerij Huyghe
Reeds in 1654 vinden we sporen van brouwactiviteiten op deze locatie. Vanaf 1904 start Léon Huyghe een brouwerij op. In 1925 krijgt de brouwerij familiale versterking van zoon Albert en schoonzoon Louis Droesbeque en krijgt de brouwerij de naam Brouwerij L. Huyghe. Vandaag is de 4de generatie aan zet. Het olifantje wordt in 1989 gelanceerd en kreeg sindsdien internationale erkenning.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Bedrijf

Bultjestocht 80 km 2026