Wevelgem Cycling Classic 2010


WEVELGEM CYCLING CLASSIC - ZONDAG 20 JUNI 2010.

’Een nieuwe naam, een vertrouwde organisatie’ melden VZW De Trappers uit Wevelgem over hun evenement. Sinds 1972 organiseren ze deze klassieker voor wielertoeristen, in de volksmond beter gekend als Gent-Wevelgem. Op de site van het overkoepelend orgaan ’Le Champion’ las ik dat hun organisatie door de deelnemers gekozen is als klassieker met de ’beste kwaliteit’.
Dat wou ik wel eens even uittesten. Ook omdat ik dringend werk wil maken van mijn "klassiekersbord" (info bij ondergetekende). Door het afhaken van David, Michel en Frederik bleven enkel Kevin en ik over. Geen probleem, effe op voorhand ingeschreven en klaar is kees.

Gent-Wevelgem staat nu niet direct bekend als de zwaarste klassieker in de reeks maar toch. Met een afstand van 225km. en hellingen als de Catsberg, Zwarte en Rode Berg, Monteberg en Kemmelberg, die er wel pas aan komen vanaf 150km, is dit toch geen hapklare brok. Een klassieker is en blijft een klassieker..
We spreken af om 6u45 aan het voetbalstadion van SK Deinze, startplaats van de rit. Het is een beetje regenachtig en 10 graden warm/koud. We trekken op pad en al gauw vormt er zich een groepje waarvan we de leiding nemen. Via Zeveren, Kanegem (Dag Briek), Pittem, Egem, Koolskamp, Torhout , Kortemark en Handzame bereiken we na 62km de 1ste controle in Diksmuide. Onderweg zijn we terecht gekomen in een bende met een 5-tal Statietrappers uit Merelbeke waartussen zich Heusdenaar Roland Meirlaen (70 jaar en deelnemer aan P-R in 2008) bevindt. Met hun goedkeuring zullen zij de ganse dag onze metgezellen zijn.

Het gaat verbazend goed vooruit, iedereen schijnt hier in goede conditie te zijn waardoor er zelden onder de 30km/u. gefietst wordt. De 2 volgende controles (Wulveringem (107km) en Beveren (134km)) gaan er in als zoete broodjes en al gauw staat er dus 'nen 100+' op de teller. Via Watou, Godewaersvelde bereiken we de Catsberg (153km). Het is ’den dienen’ die we vorig jaar over reden toen we naar Cap Gris Nez fietsten. Alleen lijkt hij ineens veel langer ... maar het blijkt dat we de beklimming nu vroeger aanvatten.

Ik moet eerlijk toegeven dat mijn klimmersbenen me wat in de steek laten. Beetje te veel op "afstand" getraind dit seizoen ipv op "intensiteit" en ’klimritme’. Dan maar op karakter naar boven. Na de Zwarte en de Rode Berg, waar het iets beter gaat, krijgen we via Loker een klim-adempauze tot de Kemmelberg die voorafgegaan wordt door de Monteberg (ook zo’n ambetanteriksken). Kevin wacht me op boven op de Kemmel en in het gelijknamige dorp (km.187) krijgen we 2 belegde sandwiches. Die doen me deugd en geven me energie voor de laatste 40km.
Na iets meer dan 8 uur lekker fietsen bereiken we met een gemiddelde snelheid van 27,5 per uur ons einddoel, de Porseleinhallen van Wevelgem. Onze voldoening is groot, en die van de andere 2.000 deelnemers waarschijnlijk ook. We reden in een prachtige streek op een mooi parcours. De bevoorradingen waren nu sober, dan weer uitgebreid maar steeds te smaken.
Mijn 2de klassieker (na Parijs-Roubaix) zit er op, ik heb de smaak te pakken en ga nu voor meer. Terwijl we wachten op Eveline (vriendin van Kevin die ons terug naar Deinze zal brengen) drinken we nog ne lekkere ’blonten’ en ’bruunen’ Gouden Carolus (2 zelfs).
Kevin, bedankt voor het gezelschap

Didier.

Naar boven