Uitstap Vogezen 2012

Datum: 21-24juni 2012

Deelnemers: Marc, Brigitte, Dirk, Peggy, Michel, Eliane,Frederik, David, Kevin, Eveline, Frank en Staf.

Slechts met 12 reizen we af naar Colmar in de Vogezen. Niettegenstaande dat er zowel voor de klimmers als de mensen die het graag vlak houden mogelijkheden zijn. Maar we hadden afgesproken om met deze compacte groep er een goed weekend van te maken. Zo gezegd zo gedaan. Er werd afgesproken omstreeks 14u in het Ibis hotel te Horbourg-Wihr. Iedereen behalve Kevin en Eveline (Kevin had nog een shift te werken) was op tijd op de afspraak. Alles naar de kamer brengen, fietsen weer monteren en hup weg zijn we met zen allen voor een ritje naar Riquewihr, een typisch wijndorp uit de streek.

Aan een gezapig tempo leiden Marc en ik de troepen de goede richting uit onder een stralende zon. Na een aanval van d’azen en een kort stukje bergop bereiken we Riquewihr. Waar we stoppen aan een terrasje en ons verheugen op een glaasje wijn.

Nu blijkt de man geen wijn te kunnen serveren, want ze staat niet koel, enkel frisdrank en bieren. Na wat getreuzel kan Michel ons toch een flesje witte wijn bezorgen die fris stond. Heerlijk, een engeltje dat op men tong pieste! De terugweg was iets minder aangenaam door het nemen van iets grotere wegen en het kruisen van Colmar waar we net in een onweersbui terecht kwamen. Maar al bij al was de afkoeling welkom. Na een deugd- doende douche was het tijd voor één aperitiefje op de kosten van onze vereniging S.K. Heusden.

Dag 2 staat voor de deur. Voor de klimmers onder ons staat een rit naar de alom gekende Grand Ballon op het programma. Ons groepje bestaat uit Michel, Staf, Frank, Frederik, Dirk, Kevin en ik. We hebben ongeveer een 40 km te gaan voor we aan de voet van de klim zijn. Terwijl de temperatuur richting de 30 graden klimt, hebben we onze drinkbussen gevuld in Soultz en kunnen we de klim aanvatten. Deze wordt beklommen langs de zijde van de Col Amic die gedurende 11km oploopt aan een gemiddelde stijging van ongeveer 5 %, al bij al dus een goede opwarmer. In mijn vergezicht zie ik Kevin en Dirk voor mij uit rijden, maar toch met een behoorlijke voorsprong. Bij het opdraaien van de Grand Ballon zelf is het nog eens 7 km klimmen met een gemiddeld stijgen van om en bij de 8 á 9 %.

Dus dit is een nog een lastige opgave voor ons allen. Frederik heeft zeer goed ingedeeld en beent me nog bij en laat me beetje verder achter. En bekleed dus de 3de plaats. Boven op de top op meer dan 1300 m hoogte is Kevin voor Dirk, Frederik, ikzelf en Frank bovengekomen op iets meer afstand volgen dan onze mannen van de 60 jaar - Michel en Staf - komen elk op eigen tempo boven. Nog eens poseren bij het bordje en dan naar beneden. De eerste 2 km dalen mooi, maar dan is het gedurende 6 km meer bijtrappen om 30 km/u te rijden dan vlotjes dalen. We rijden zelf nog over 2 colletjes, waar we uiteraard slechts een klein stukje omhoog moeten natuurlijk.


Dan volgde eindelijk de afdaling richting Munster, een goede 12 km dalen waar Kevin en ik zelf even boven de 80 km/u gingen. Beneden word gewacht en rijden we de laatste 6 km naar Munster samen in groep. Een terrasje waar bij deze inspanningen toch een cola wordt gedronken. En dan nog aan een gezapig tempo de laatste 25 km richting hotel, alles samen maakt dit een rit van 110 km. Eens bij het hotel komen we samen bij onze ’B’-groep die richting Duitsland zijn gereden en toch ook een 70 km hebben afgelegd vandaag. Zo heeft iedereen op de fiets gezeten, ook de vrouwtjes die dit jaar bijna nog geen fiets gezien hebben. ’s Avonds is er tijdens het toch wel lekkere eten ook nog het EK voetbal op tv, waar Duitsland de Grieken versloegen met 4-2 cijfers.

Op zaterdag rijden de dames onder begeleiding van Marc een 57 km om dan in de middag nog een bezoekje aan Colmar te brengen. Daar worden ze op rekening van Marc en Brigitte getrakteerd op een schoon coupke ijs! En dan terwijl wij bezig zijn aan onze koninginnenrit door de bergen. We rijden namelijk het 133 km brevet van de Vogezen.

Na een 15 km zijn we aan de voet van de Col du Chamont en vanaf dan stopt het niet meer, Col du Bermont, col du Calvaire, La Collet (een zijkant van de Schlucht) en dan hebben we geopteerd voor de petit Ballon als afsluiter. Alles samen toch een serieuze brok. Op Col du bermont stukken van 22 % stijging, die ook voor mij een helse opdracht waren. Richting de Top van de Calvaire, de naam zegt al veel uiteraard zijn er stukken bij van 16% maar ook het prachtige zicht op Lac Blanc.

Le Lac Blanc

Lac Blanc Eenmaal de afdaling ingezet van deze col blijkt er een snelwandelwedstrijd te zijn die ons tegemoet komt. Levensgevaarlijke toestanden tot gevolg. Maar iedereen komt veilig beneden en zet koers richting La Collet. Een goede 8 km klimmen om op de top van de Schlucht te komen. Hier begint het bij de meeste al goed pijn te doen en komen ze al redelijk moe boven. Stafke Michel

Na een razendsnelle afdaling richting munster laten Kevin en ik ons volledig gaan in wat voor ons een speeltuin is. Snelheden tegen de 70 km/u zijn al eens tof om te halen. Beneden wachten Kev en ik iedereen op en vullen we de bussen nog eens bij en zetten onze weg verder. We laten col du Linge links en rijden rechts de Petite Ballon op. 13 km klimmen en zelden onder de 9 %. Kevin en Dirk rijden al snel van mij weg en ik besluit op eigen tempo naar boven te rijden en nog te genieten van één van mijn favoriete bezigheden, afzien op de fiets. Na een kort stukje afdaling zie ik Dirk staan, die heeft een schuiver gemaakt waar vooral zen enkel gezwollen staat en enkele schaafwonden zen comfort op de fiets aanzienlijk verminderen. Terwijl hij zijn weg verder zet blijf ik in de bewuste bocht staan en wacht ik iedereen op om te waarschuwen voor het gevaarlijke fijn grind dat het wegdek bedekt. Ik zet mijn weg verder met Michel en Staf als mentale steun, want beide zijn sterk genoeg om zo boven te rijden. Maar beetje steun kan iedereen gebruiken op zo een lastige klim. Gedurende 5 km vergezel ik Michel in zijn weg naar boven.

Staf

Bij het verlaten van het bos is de top in de verte te zien. Maar er liggen nog enkele bochten tussen ons en de top. Hier rijd ik mijn eigen tempo en kom ik toch op geringe achterstand van Kevin boven. Als iedereen bekomen is van de beklimming dalen we af om terug in Munster binnen te komen en een terrasje te doen, nog even genieten van het prachtige weer en dan nog 25 km fietsen naar ons hotel. Af en toe wordt hier eens gespeeld en ga het tempo richting de 50 km/u. Maar zoals steeds rijden we samen binnen en vertellen ons verhaal aan Marc en zen harem! Nog eens een extra dikke chapeau voor Staf en Michel om op 60 jaar nog met deze gasten mee de bergen in te trekken, jullie deden het voortreffelijk. Het eten smaakte na zo een lange dag op de fiets en er wordt nog veel gelachen aan tafel. De sfeer zit/zat zeer goed dit weekend en het doet deugd met vrolijke mensen op stap te gaan. Als extraatje vieren we vandaag Frank zijn verjaardag en mogen we eentje klinken op zijn gezondheid. Na een lange dag kruip ik moe maar voldaan onder de wol. Zondag en laatste dag, fietsen de meesten onder ons niet meer, slapen beetje uit, en plannen een bezoekje aan Riquewihr zonder de fiets.

Michel

Dirk en Peggy reden nog een 59 km en Peggy reed voor het eerst een Col op. Proficiat Peggy. Kevin en ik reden nog de Schlucht op, 18 km klimmen, Kevin was boven in 1u02min en ik na een slechte start in 1u04min43sec. Al bij al geen grote achterstand op men maatje Kevin. Nog een dolle afdaling waar we auto�s achter ons hielden en zelf inhaalden. Zalig fietsen.
Als afsluiter wil ik iedereen bedanken voor hun deelname. Voor diegene die er niet bij waren is hel volgens mij een gemiste kans op een zeer aangenaam weekend. Maar met onze kleine groep was het een topweekend.
We hebben bewezen dan iedereen meekon naar de Vogezen. Marc en de ladies fietsten op 3 dagen 185 km op eigen tempo en zin voor amusement, en de klimmers konden genieten van het mooie gebergte dicht bij België. Ook goed voor 310 km op 3 dagen. Met enkele zeer leuke en lastige beklimmingen. Dus twijfel volgend jaar niet en vergezel ons op een nieuw buitenlands avontuur.

Kevin.

Naar boven