Fietsavontuur TRIER


Een heerlijke suggestie van SK Heusden. Zo enkele dagen vrolijk fietsen en genieten in het Duitse Trier zorgde er voor dat een enig mooi en omvangrijk deelnemersveld tot stand is gebracht. Want niet minder dan 26 deelnemers waren er voor uit hun kot gekomen. En de namen ervan luiden als volgt: Brigitte − Nicole − Hilde − Liesje − Kathleen − Christa − Monique − Berna − Marianne − Veerle − Nadine − Liliane − Adrienne − Jeannot − Marc 1 (Brigitte) − Cyriel − Frank − Didier − Marc 2 (Berna) − Guy − Joppe − Marcel − Walter − Arnold − Germain − Chris.

Iedereen voorstellen van deze vrolijke namen zou prachtige en allermooiste verhalen opleveren, doch de belevenissen van het moment dienen nu op het hoogste trapje van het podium te staan. Na een autoritje van een kloeke 4 uur kwamen we dan in de prachtige Duitse stad Trier binnen gestoven. De oudste stad van Duitsland met veel imposante gebouwen, talrijke kleurrijke gevels alsook monumentale gebouwen in Romaanse rondbogenstijl. Dus kunst en cultuur van het bovenste schuifje. En nog een schuifje verder van zo een viertal kilometer buiten de stad Trier kwamen we dan op onze bestemming aan in Löllberg (Trier) op de grote parking van hotel Estricher Hof.

Alle deelnemers werden er verwacht tussen 13u en 13.30u, en hoe zou het ook anders kunnen want ’mit Deutsche punktlichtkeit’ kwamen alle clubleden binnen de gestelde tijd aan. Stijf gezeten als een ijzeren hek na het lange autorijden stond dan iedereen met kloeke edele Duitse grond onder de voeten, heerlijk en blij gezind te kwetteren en in de mooie omgeving rond te turen.

Na het aangename samenkomstmoment van allen voelden wij ons al vlug in ons nopjes. Door ieder van ons werd onder gezellige drukte tassen, roelators en andere spullen naar de ’zimmers’ gebracht in het poepsjieke hotel Estricher Hof. Binnen de kortste keren stonden wij dan allen in keurige fietskledij te blinken met een banaan of iets anders in de achterzak. De banaan, het alom gekende apenbrood van de fietser, alsook een ferme bidon water in het fietsnetje. ’Mit Deutsche grundlichkeit’ vertrok dan het blauwe legioen van SK Heusden voor het vrijdagnamiddag ritje van 50 km aan familiaal tempo. In een donkere tunnel onder een spoorweg en een autobaan bij het naderen van het einde fietsten wij dan in het plots zonnige daglicht en kon men genieten van de immense schoonheid van de omgeving met prachtige wolkenformaties en heerlijk fietsen langsheen de Moezel boorden, bosrijke heuvelzones en grote vegetatie aan plantengroei.

De Moezel , wat een prachtige stroom, een echt natuurwonder. Hij zal als een rode draad doorheen ons fietsavontuur lopen. Door de talrijke hevige bliksemse onweersbuien met overvloedige neerslag boven Duitsland en de Franse Vogezen diende ons Moezeltje zoveel ontelbare miljoenen en nog eens miljoenen kubieke meter kolkend en stijgend krachtig water te verwerken zodat op meerdere plaatsen de fiets− en wandelpaden door overtollig water slim en kordaat in beslag werden genomen.

In de omgeving van Wasserliesch hadden wij het zitten. Rustig kon dan door het water gefietst worden tot aan een drogere strook, enkele deden in een hoger gelegen grasberm een eindje cyclocross om het overbodige water te vermijden, doch het was allemaal voor herhaling vatbaar, en amper 400 m verder was de waterstand te hoog alsook de lengte was niet meer in te schatten. Alzo werden dan ook geen ondoordachte besluiten genomen en resoluut voor alternatieve wegen gekozen. Zodanig dat wij in de kortste keren droge voeten kregen. In Grevenmacher hebben wij dan een heerlijk terrasje gedaan en Marc De Schoenmacker gaf ’nen tournee generale’, dus onze dag was meer dan goed. De terugweg naar Trier verliep in rustig tempo en wij waren allen blij gezind aangekomen.

Tijdens de avonduren werd op het terras van Estricher Hof nog rustig ’navertellingen’ gedaan van het 50 km ritje alsook nog van andere belevenissen om ons vervolgens naar het restaurant te begeven. Bij het drinken van het aperitief kwam er langzamerhand een bruisende sfeer in de groep. Alsook het heerlijk avondmaal was welgekomen na een lange mooie dag.

Zaterdag 4 juni − ’Le jour de gloire est arrivé !’ De koninginnenrit of de rit der meer geoefende goed voor 115 km en een 1000-tal hoogtemeters. Het elite groepje van SK Heusden had 9 deelnemende fietsers met een stevige achtergrond en met volgende namen Hilde − Christa − Kathleen − Arnold − Cyriel − Frank − Walter − Guy en Didier. Alzo stegen wij met ons groepje van 9 fietsers in het zadel. De weergoden waren ons goed gezind, want het was droog en zacht weer. Doorheen de zelfde donkere tunnel als gisteren fietsten wij dan met een goed ritme, hoe zou het anders ook kunnen langsheen de Moezel. We waren zo gehecht aan de schone Moezel dat wij hem als vriend voor het leven in gedachten zullen opnemen. In de omgeving van Konz ging onze rit aan een stevig ritme door langsheen de Saar, de nevenrivier van de Moezel richting Saarburg dus we waren goed bezig. Eens Saarburg voorbij richting Irsch gaf het parcours geen aanleg meer tot vlak fietsen. Van Irsch lag een klim van 5 km aan gemiddeld 5 à 6 % tot in Zerf, dus in wielertermen een lopertje, doch na al het vlakke gedoe van voorheen dienden wij toch flink uit ons pijp te komen. In ons gezellig groepje van 9 werd elkeen op zijn plaats gezet, gedaan met praten en tetteren op de fiets, want praten en kletsen zijn tijdens het fietsen energie− en concentratievreters, en is ook nefast voor het uithoudingsvermogen. In Zerf aan de rand van het Osburger Hochwald gaf het de indruk dat het 5km lange klimwerk aan het einde was, doch het bobijntje was zeker nog niet af. Want na een korte bijtrap afdaling van niemendal diende zich opnieuw een forse helling aan van 10 à 13 % goed voor een 600−tal meter, al waar we flink ons peren hebben gezien. Het vervolg van het parcours gaf een weergave van korte en steile klimmen en korte steile afdalingen. Nu en dan werd een korte pauze ingelast om wat te eten en te drinken. Alsook om de mooie omgeving te bewonderen en de naam van fietstoerisme alle eer aan te doen. Vanaf het stadje Bescheid tot Mehring was het meer vrolijk dalen doorheen dichte wouden. En het klimwerk ging er langzamerhand uit. Aan de rand van het fraaie stadje Mehring an der Römischen Weinstrasse na 95 km hoe zou het ook anders kunnen alweer aan de Moezel werd een forse ’break’ genomen. Het was er zalig genieten coca en koffie drinken en appeltaartjes eten. Het was alweer kermis!

De laatste 20 km gingen er vrij goed van door, door het klimwerk in de benen kon op de vlakke baantjes een groter verzet geschakeld worden. Bij de aankomst bij Löllberg − Trier werden we dan verwelkomd door een paar leden die het andere kortere ritje hadden gefietst ook voor hen was het ongetwijfeld een mooie belevenis geworden. Alzo kwamen wij met ons groepje van 9 clubleden fier als een gieter op onze prestatie aan op het Estricher Hof. De ganse rit was verlopen met een groepje die graag fietst met veel doorzettingsvermogen en talent. Nu kan met zekerheid gezegd worden dat 9 leden van SK Heusden de veldslag in het Duitse Osburger Hochwald hebben gewonnen.

Walter

Naar boven