De Eenzame Fietser

28/04/2012 - Fietstocht De Nachtegaal

Zaterdagmorgen, 5u20 loopt de wekker af. Buiten hoor ik de regen tegen het raam ’kletteren’. De hevige wind hoor ik spelen met de plastic golfplaten van de veranda. Eventjes denk ik: ’zou ik wel opstaan om te gaan fietsen in zo’n hondenweer’. Natuurlijk ga ik fietsen! Blijven liggen in dat zalig warm bedje is geen optie. Na een korte oppepbeurt spring ik toch vlug mijn bedje uit (kwestie om mij niet te kunnen bedenken) om weer en wind te verslaan.

6u50, aankomst in Wondelgem. De zaal van Café De Voerman is zo goed als leeg, wel geteld 8 dapperen staan aan de inschrijftafel. De gezichtsuitdrukkingen van de organiserende club, hebben dezelfde sombere voorspellingen dan het weer buiten, je zou voor minder...

7u10 vertrek ik gans alleen voor een tocht door de Polders van zo?n 122 km. Tot op de eerste bevoorrading in Boekhoute, na 40 km, heb ik zo goed als geen regen gehad maar moest wel ferm opboksen tegen de stevige wind in. In mijzelf dacht ik, ’als het droog blijft, valt het nog reuze mee’.

In mijn kleine grijze hersenmassa zit ik een melodietje mee te neuriën dat erg van toepassing is. Na een klein hapje en drankje, vertrek ik voor het tweede deel richting Sint-Kruis. De wind is nog wat aangewakkerd en na zo’n 2 km krijg ik er nog een ferme plensbui bovenop tot juist voor de bevoorrading, 30 km aan een stuk regen is toch wel om eens om over te vloeken. Nog steeds dwaalt dit zelfde melodietje door de gangen van mijn grijze hersenmassa... Gelukkig kan ik zo af en toe op de medewerking rekenen van de wind die in mijn voordeel blaast.

Na de tweede bevoorrading heb ik zelfs zo goed als geen tegenwind meer en ook de regen blijft zo goed als uit, op enkele druppels na. Na zo?n 120 km bereik ik de eindstreep. Vies, vuil en nat tot op het bot, maar toch voldaan en vooral blij dat ik niet in mijn bedje ben blijven liggen. Graag sluit ik dan ook af met de prachtige woorden van Boudewijn De Groot en het melodietje dat ik de ganse rit heb zitten mee neurien: ’hoe sterk is de eenzame fietser die krom gebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant...’

Dirk