Fietsen op Mallorca

Woensdag 18 april 2012

Waarom ligt Scherpenheuvel niet in Mallorca? Naar Scherpenheuvel, het Vlaams-Brabantse bedevaartsoord, wordt menig fietstocht georganiseerd. De hellinkjes van het Hageland en de slotklim naar de basiliek die je in een paar lendenrukken kan volbrengen, geven velen het gevoel van te kunnen klimmen. Op Mallorca grossieren ze ook in kerkjes en kloostertjes alleen leggen ze die veel hoger. Met een paar forse pedaalslagen geraak je er niet. Nee, je moet stevig kunnen pedaleren, vrolijk "en danseuse" kunnen gaan of gewoon goed kunnen stoempen.

De kracht van de klimmer

Vandaag werd het dus de klassieker naar het klooster van Randa. Dit religieuze oord ligt 12 keer hoger dan dit van Albrecht en Isabella (44 m) en de klim er naar toe is beduidend langer en steiler. Deze trip zorgt steeds voor enige nervositeit in de groep. De getrouwen weten wat hen te wachten staat, maar twijfelen of de benen dit jaar wel zo goed zijn als 12 maanden geleden. De nieuwkomers aanhoren de verhalen en vragen voortdurend of ze wel kloppen.
De aanloop naar ’Cura de Randa’ is pittig. Danny testte op een van de vele heuveltjes zijn klimmersbenen. Hij deed dit met zoveel kracht en overgave dat zijn ketting het even voor bekeken hield. Gelukkig weerhield dit euvel hem niet om wat later de slotklim in een ruk te overwinnen.



Stybar voorbij geflitst

Klimmen is een gave. De ene heeft het, de andere wat minder. Willy, de sneltrein uit Lokeren, behoort tot de eerste categorie. Hij spurtte tweemaal de berg op terwijl de rest al blij was in één keer de top te halen. Het terugfietsen verliep voorspoedig, want 30 km in hoofdzakelijk dalende lijn, is altijd leuk om doen.
Een drietal onvermoeibaren besloten om nog een ommetje te maken. Ze deden dit, ondanks de wind op kop, zo snel dat ze Zdenek Stybar, op zijn tijdritfiets, voorbij flitsten. Weliswaar in omgekeerde richting dan de Tsjechische veldritkampioen.



Heilige Appolonia, denk aan ons

Dat vrouwen een aardig stukje fietsen, moet je ons niet vertellen. Ook in onze groep zitten van die pittige Marianne Vos-types. Moeiteloos schuiven ze mee in het peloton. Wordt het wat moeilijker dan bijten ze zich vast. Vandaag deden ze dit iets te letterlijk.
Want twee van onze vrouwelijke ploegmaten verloren elk een tand. Hopelijk is de heilige Appolonia ons genegen en loost zij hen probleemloos door de rest van de week.



Tochtje naar Bunyola

De groep recreanten zwol van morgen aardig aan. Enkele wielertoeristen namen een snipperdag en sloten aan bij Freddy en zijn groep. Zij kozen als eindbestemming Bunyola, een aardig dorpje aan de voet van het Tramuntanagebergte. Een makkie zo bleek, alhoewel de bergop naar Sa Cabaneta toch wel wat zweetdruppels kostte.



Rob K.

Naar boven