Uitstap Lo-Reninge



Laten we beginnen met Leon en Germain. Zij hebben wegens gezondheidsredenen moeten afzeggen voor dit weekend. Veel beterschap gewenst aan deze 2 kloeke gasten.

Omstreeks 8u30 verzamelen we in Heusden voor de eerste rit, Heusden - Lo-Reninge.
De volgende fietsers melden zich aan: Adrienne, Monique Van Exem, Hilde, Christa, Didier, Guy, Marc, Cyriel, Raymond, Joris, Arnold, Frank, Chris, Ronald, Michel, Frederik, Kevin, Charlie en ikzelf. In totaal dus 19 fietsers. We kunnen dit toch een succes noemen, al zouden we toch eens iets moeten doen aan de gemiddelde leeftijd van onze groep, zelf ben ik met men 25j de enige 20er in de groep. Kevin en Frederik zijn net 30 of net voorbij. Wat niet wil zeggen dat de "ouderen" geen goede fietsers zijn, kijk maar naar Charlie, 83j en nog steeds paraat voor een meerdaagse fietsuitstap. Daar doen we allemaal ons petje voor af.

Na alles te hebben ingeladen en afscheid te hebben genomen van de dames die al dan niet achter komen is het tijd om te vertrekken. Zo dringend zelfs dat er geen tijd meer was voor de traditionele groepsfoto. Dit houden we dan maar achter de hand voor in Lo. Na exact 1 km is het al prijs, Didier zen velg achteraan geeft er de brui aan, ze scheurt en de achterband ontploft. Gelukkig kon hij verder met een wiel van Brigitte dat in de volgauto ligt. Marc en Cyriel lezen de kaart / parkoersbeschrijving. We hebben dan ook geluk dat het vandaag relatief mooi weer is en we ons een nat pak kunnen besparen. De eerst stop is in Sint-Joris-Beernem. Daar staan Magda en Brigitte ons op te wachten met weer een uitstekende bevoorrading. We zullen zeker niets tekort komen. Ook Jolien en Evelien zijn daar om ons aan te moedigen. Ondertussen is ook het "bergklassement" eens bekeken en sta ik aan de leiding. Aangezien Kevin een maatje te sterk is in de echte heuvelzone moet ik op de bruggen mijn puntjes pakken. Het zijn telkens pittige sprintjes die we uitvechten, ook Frederik probeert ons punten af te snoepen, maar moet nog wat snelheid bijkweken om het verschil te maken. Ook na de 2de stop blijft het droog en is iedereen gemotiveerd om voor de regen ter plaatse te zijn. Tot op 15 km van het einde een valpartij een slachtoffer maakt. Toen iedereen inschuift voor een wagen door te laten, is Arnold door een remmanoeuvre ten val gekomen. Hierbij bezeerde hij o.a. zijn pols en kin. Zijn stuur is gebroken en ook de remhendels zijn beschadigd. Hij geraakt nog al fietsend tot in Lo. Sterke jongens hoor die Nederlanders ;-).

In Lo komen dan ook de dames toe. Kathleen, Eliane, Jolien, Evelien, Marianne, Yolande, Godelieve, Jeannot en de volgdames, Magda en Brigitte. Ook Antoine is ondertussen onverwacht toegekomen. Ze staan klaar om de groepsfoto te nemen. Eindelijk is hij dan genomen. Niet gemakkelijk zo een bende samen krijgen, en ze dan nog laten stilstaan en doen lachen is al helemaal niet simpel. Arnold en Hilde zijn naar de spoed gereden en daar blijkt een beentje in zijn pols gebroken. Verder fietsen dit weekend zit er niet in, maar maandag zal hij al weer aan het werk zijn. We eindigen de dag met een lekkere maaltijd en een goed glas wijn.

Dag 2

Met 10 fietsers vertrekken we voor de "grote" rit richting Heuvelland. Cyriel, Kevin, Fredje, Chris, Ronald, Frank, Christa, Monique, Hilde en ik. Cyriel die is kaartlezer van dienst en zelf mag ik assisteren. Het weer lijkt goed mee te vallen en de sfeer zit er goed in. Iedereen lijkt wel zin te hebben in een portie klimmen. Voor ons staat het bergklassement op het spel. Kevin is de favoriet en zelf sta ik aan de leiding. We rijden eerst op een mooi en rustig tempo richting Casselberg, voor de meeste van ons de eerste keer dat we deze beklimmen. De sprint begint nog voor de voet van de echte klim. Frank en ik laten Fredje en Kev rijden. Na het "voorgebergte" is er een kleine afdaling, waarbij ik bij Kev kom aansluiten. Fredje heeft de rol moeten lossen en moet oppassen voor Frank. Als de kasseien onder onze wielen worden geschoven wordt mij al duidelijk dat Kevin vandaag te sterk zal zijn. Al kan ik op een redelijke afstand blijven. Frank heeft Fredje nog bij de lurven gepakt en komt als 3de boven. Als iedereen boven is, vatten we samen de afdaling aan. Na ongeveer 1/3 van de afdaling staan de Van Wassenhove zusjes ons op te wachten. Met alweer een uitstekende bevoorrading. We besluiten geen ’stuuten’ te eten en te wachten op een volgende stop. Kev en ik zijn ondertussen terug naar boven gereden, zo een prachtige afdaling moet je kunnen doen zonder stoppen. Aan een max van 76km/u stuiven we de berg af. Beneden is het hergroepering en rijden we met zen allen naar de volgende hellingen. Dankzij de kaartjes en de goede beschrijving die we meekregen van Marc/Brigitte vinden we probleemloos onze weg. De volgende helling is de Catsberg, langs de gemakkelijke zijde. Terug Kevin voor mij boven. Brigitte en Magda staan ons paar meter verderop op te wachten voor een boterhammetje te eten. De hevige wind zorgt ervoor dat nu en dan het tentje moeten vast houden. We bekijken het kaartje en Cyriel (die prachtig werk levert met zijn kaartjes), beslist om nog even een klein ommetje te maken langs Boeschepeberg, waar Kevin tijd neemt om even een foto te maken. Als ge goe zijt heb je daar tijd voor hé. Op naar de Kemmel via de Zwarte, Rode en Monte berg. Op de Zwarte kan ik Kev door een inschattingsfout kloppen. Op al de rest is hij te sterk. De Kemmelberg is toch een fenomeen, zeer gekend van Gent-Wevelgem. We rijden de zelfde kant op en iedereen kiest snel voor een eigen "tempo". Ik verras Chris en kom zo toch nog 2de boven. Dan tijd voor een foto van Hilde en Ronald die langs het asfaltweggetje naar boven komen. Dan terug naar beneden. Kev en ik vlammen nog eens de steile kant op (23% stijging). Kan zeggen dat het kan tellen ze. Na de Kemmel is het eigenlijk doorrijden naar de Scherpenberg, die we niet konden beklimmen wegens wegenwerken (waar niet in Vlaanderen). Dan maar in vliegende vaart naar Westvleteren. Ik kan niet wachten. Eenmaal daar aangekomen zit de andere groep ons al een tijdje op te wachten. Maar aangezien wij ook met vakantie zijn beslissen we om er ook ne goeden te drinken. Er zijn er altijd bij die niet zoveel geduld hebben en dan ook al doorrijden. Dus rijden we in 2 groepjes naar Lo terug. Ferme tegenwind gedurende 13 km, en hier en daar iemand waarvan de lekkere trappist in de benen slaat was natuurlijk te verwachten. Maar Hilde en Marc doen hier goed kopwerk aan een gezapig tempo. Hier en daar een kiekje nemen en samen komen we terug in Lo. Waar we terug klaar zijn om een goede maaltijd te verorberen.

Dag 3

Zoals voorspeld is het hondenweer, veel wind en regen. Iedereen staat klaar met regenvest. Jammer maar als echte wielertoeristen gaan we er toch door moeten. Hilde en Arnold zijn gisteravond huiswaarts gekeerd om te kunnen werken. Veel van de rit kan ik niet vertellen. We hadden geluk met de wind, want die blies grotendeels in het poepken. Maar het regende bijna gans de tijd. Af en toe een sprintje op een hellend vlak of brug, dat brak een beetje de irritatie van de regen. Maar door wat af te lachen en te zeveren komen we allemaal samen er wel door. De ondertussen zeer bekende zusjes doen weer prachtig werk. Ze voorzien ons telkens van een droge plaats om te eten en eventueel wat om te kleden. Merci dames. In Zingem rijden Charlie en Chris door naar Zwalm, want Charlie moet nog 3 hellingen verkennen voor ne rit. Toch enorm veel respect voor iemand van 83 j ze. Petje af . Dan is het nog de finale sprint die voor de opwinding zorgt. We zitten eigenlijk met zen allen klaar om aan te gaan. Maar ik was ze te snel af. Net voor de bocht zet ik de sprint in. Frank volgt dicht en Kev probeert ook de kloof te dichten. Maar de uitslag ligt vast. 1) Dumo 2) Frank 3) Kevin. Dan is het nog rustig binnenrijden met Cyriel en Marc op kop, zoals bijna de ganse dag.

Merci aan iedereen voor de compagnie. En aan de dames die nog gevolgd hebben met de wagen.

In het bijzonder: Brigitte en Magda voor de telkens goede bevoorrading
Marc en Cyriel voor de lange kilometers op kop te rijden.

Groetjes Dumo

Dumo


Naar boven