De Bultjestocht


10 juli 2010

Het moet ruim 10 jaar geleden geweest zijn, dat ik deze rit nog eens gereden had.

Mijn twee vrienden hadden me een paar maanden eerder reeds overtuigd om met hen nog eens een ritje te doen, en daardoor kreeg ik meteen ook het idee om dan samen met hen de bultjestocht te fietsen. Wetende dat dit geen gewoon zondags uitstapje zou worden, had ik dan ook de laatste 4 weken mijn loopschoenen niet meer aangeraakt. Mijn enige bekommernis was om nog zoveel mogelijk kilometers te bollen als voorbereiding voor deze rit.

Zaterdag 10 juli was het dan zover. Met 6 boterhammen in de maag, twee bidons drank op de fiets en de nodige suikers in de rugzak, konden we rond 7u30 starten. Bij een staalblauwe hemel en de bijhorende zon, wees de thermometer al om en bij de 23°...

Al na een 20-tal kilometer wisten we alweer vanwaar de naam " bultjestocht" kwam.. Voortdurend ging het op en af, en hoe verder we reden hoe meer en hoe steiler de hellingen. (en hoe hoger de thermometer..) De eerste bevoorrading was dan ook meer dan welkom. Eventjes pauzeren met een frisse cola en een lekker gebakje deed meer dan deugd.
Een paar straten verder reden we nu echt door de mooiste plekjes in de Vlaamse Ardennen.
Sommige uitzichten waren als het ware uit het Zwarte Woud geplukt.
Op een 40-tal kilometer van het einde had ik geen druppel drank meer over, maar gelukkig kwamen we een paar minuten later aan de laatste controlepost waar we onze dorst aan democratische prijzen konden lessen.
1,1 Euro voor een pint !! (in mijn geval alweer voor een cola). Vlug de bidon nog gevuld met water en dan terug naar huis. We hielden er een strak tempo op na en al gauw waren we met een groepje van een man of 10.
Al even gauw viel dit groepje uit elkaar en bleven we met zijn vijven over.
Tot mijn opperste verbazing zat daar ook ene Cyriel Vermander tussen ! Ik zei tegen hem dat hij nog steeds een ’sterke beer’ was, waarop hij antwoordde : geweest, GEWEEST !
Meteen nadien reed hij op een lang stuk ’vals plat’ naar de leiding om daar dan het tempo eens doodleuk op te drijven naar ... 43 km/u !!
Jawatte !!
Na 5u en 1minuut waren we terug in Heusden en konden we genieten van een welverdiende frisse pint.
Het was een zware maar ontzettend mooie rit waar we echt van genoten hebben. Proficiat aan alle mensen die daaraan meewerkten !

Deze keer zal ik geen 10 jaar wachten.

Tot volgend jaar !

Johan Eeckhaut

Naar boven