Abbaye du Mont des Cats



4 − 5 − 6 april 2017


Jarenlange prachtige ervaringen omtrent mijn fietsvakanties, sorry, retraites, in de Abbaye de Scourmont (Chimay) brachten me op de idee mijn kans eens te wagen voor een verblijf in een andere abdij. Een bezoek bij Jean−Claude in Pont d’Ardres, gelegen tussen Calais en St−Omer zette me bij toeval op goede weg. In La Voix du Nord, de regionale krant, beschreef een journalist zijn indrukken over zijn verblijf in de Abbaye Sainte Marie du Mont des Cats. Onmiddellijk drong het tot mij door: ik reuk mijn kans! Voor de terugtocht was ik zinnens de trein in Ieper te nemen en zo naar huis te sporen.
De "carte departementale" en mijn cerebrale "google maps" leiden me langs "le canal de Calais" en de Aa door Watten tot St−Omer. In de verte doemen "Les Monts de Flandre" op. De pittige beklimming van de Casselberg (kasseien − 170 m) nodigt uit tot culinaire stop op Grand ’Place. Van op een terras adem ik "La Flandre": wapenschilden, vlaggen en ..potjesvleesch en geniet van het enig panorama: de weidse vlakte tot de kust en het Heuvelland. De afdaling, ook op kinderkoppen, noopt tot enige voorzichtigheid. In Steenvoorde wordt alles snel duidelijk: een diepgroene puist vlak voor me..Mont des Cats. Op de top domineert een enorme zendmast de statige abdij: een anachronisme in 2017. Van uit Godewaerdsvelde kan ik niet meer missen: keihard omhoog! De laatste loodjes leiden tot de "Auberge Mont des Cats" en de abdij, bijna pal naast elkaar. Via een krachtige klepel maak ik kennis met Pére Reception. Een kort verhaal over de collega’s trappisten in Chimay en een charismatisch gezicht volstaan voor een optie voor een verblijf. Een infoblad bezegelt ons gesprek.. Jusqu’à bientôt!

Dinsdag 4 april
Een e−mail, waarin mijn verwijzing naar het voorgaande en het religieuze karakter van mijn fietstocht volstaan voor Pére Jean−Marie. "Je vous invite pour un séjour dans notre abbaye."
Bij zonnig, fris weer, omtrent 8u00 trek ik weer een avontuur tegemoet. Mijn 1e halte situeert zich bij nichtje Vera: met Fred gaat het beter, hij komt terug naar huis..opluchting bij een koffieke. Het traject richting Oostakker heeft geen geheimen meer (300 keer..wie weet?) In Daknam wel een verrassing: 200 m te voet inclusief gevaarlijke passage over brug Moervaart.
Na 34 km "Overzet Langerbrugge", een halte die zoveel herinneringen oproept naar mijn ritjes naar Heist voor een bezoek aan mijn pa. Een bereidwillige collega neemt enkele foto’s. Tijdens deze overzet, zowel in winter als zomer, overweldigt een gevoel van vrijheid. Een citaat van Maeterlinck, getekend op de wand bevestigt dit idee.
Nu gaat het zoals gewoonlijk via Evergem, Belzele en Lovendegem naar het kanaal Gent-Brugge. De kruising met Schipdonkkanaal vormt steeds een iddylische stopplaats. Langs het jaagpad bereik ik tegen 11u00 het café: "Den Overzet", één van gekendste wielertoeristen pleisterplaatsen in Vlaanderen (62 km). Een goeie babbel met Willy bij een gezellige koffie of iets stevigers, een must voor elke cyclo! Het pad loopt langs Aalter-Brug tot St−Joris.
Via St−Maria−Aalter duik West-Vlaanderen binnen. Het is de gekende weg naar Koksijde, dus geen problemen. Wingene, Hille en Zwevezele schuiven onder wielen tot in Lichtervelde. Hier is een stop gepland bij collega Johan en Wivine. Tegen 13u15 verzadig ik me met wafels en fruitsap (92 km). De geplande jaarreünie 1974 in het najaar in Ieper is het gespreksitem. Het te volgen traject wordt ook nog eens bekeken, want van af hier is nog onontgonnen gebied.
Rond 14u00 zet ik aan zuidwaarts richting Poperinge. Ik noteer enkele gemeenten en passeer St−Henricus, Gits, Hooglede (inderdaad de kerk staat "hoog"), Sleihage en West−Rozebeke. Hier efkes evalueren: Poelkapelle, Langemark (de Groote Oorlog tekent present!) en Boezinge met finaal een slechte kassei in het dorp. In Elverdinge kruis ik de N Ieper−Veurne en richt op Poperinge.
Ik rij vlotjes het centrum binnen (134 km) en stuit op de Paardenmarkt met "Den Hommelzak"! Deze horecazaak wordt medegerund door Peter. Ik neem natuurlijk een foto als bewijs voor mijn zuster en Koen. De fraaie markt met het stadshuis en de gezellige terrassen vormt een gezellige bedoening: een stad die leeft!!! Wat zoekwerk leidt me richting Abele en linksaf de Boeschepeweg recht toe naar Frankrijk. Aan de grens is het douanekantoor verdwenen, maar Den Grooten Onzen Here heeft hun toezicht overgenomen.
Stilaan loopt het bergop tot in Boeschêpe (Fr). Voorbij de kerk rechts fors omhoog. Instinctief leg ik de ketting op "den triple": duidelijk tegen haar zin..krak−krak−krak. Stilaan nadert de top: stampen en krakken tot..Op de top: de laatste krak en ik op het asfalt..Ketting gebroken vlak voor de Auberge Mont des Cats, op 30 m van de poort van de abdij!!! (145 km)
Vanop het terras snelt men mij ter hulp. Ik stel gerust: alles OK maar die ketting.. Ik prevel een paar oneerbiedige schietgebeden alvorens aanbel. De verwelkoming met de pater werkt bloeddrukverlagend en kalmerend. Ik kan fiets opbergen in een stal (een slot is niet nodig: fiets zonder ketting..). Ik krijg kamer 20 toegewezen, doe nadien inspectie van douches, toiletten en voel terug op mijn gemak (het Chimay-gevoel).
Om 18u30 souper..Ik betreed nog een beetje onwennig de refter, ’t is wat nieuw, maar voel me snel op mijn gemak. We schuiven aan met 28 voor een uitgebreide kaasmaaltijd. Bij het afruimen krijg ik onmiddellijk duidelijke instructies voor taakverdeling (iets agressiever dan in Chimay, maar ik ben nog debutant).
Stilaan (19u45) ga ik naar kapel voor het lof. Ik ben te vroeg maar de stilte brengt inspiratie voor mijn fietsprobleem. Ik herinner me: 3 weken geleden ben ik ook in Poperinge geweest tgv fietstocht van uit Koksijde en heb collega Pol Lobeau bezocht voor een klapke. Tijdens deze heeft hij op mijn jaarlijkse rittenkaart zijn naamstempel gezet, met vanzelfsprekend telefoonnummer..Ha−ha!!!
Ondanks mijn eerbied voor deze eredienst kan het niet rap genoeg gedaan zijn. Op mijn kamer mijn stempelkaart opgediept en .."Hallo Polle, ge spreekt terug met collega Karel. Het is nog maar 3 weken geleden hé" (sic) Ik beschrijf mijn situatie en stel "de" oplossing voor: "Ik begrijp uw probleem. Ik contacteer een fietsenmaker en kom u afhalen aan de abdij. Ik bel morgen om 10h terug voor de verdere afwikkeling. Tot morgen" Voilà..ge moet maar geluk hebben. Heeft mijn Grote Begeleider hier ook weer voor gezorgd? Dank U wel. Ik stel ook Pascaline gerust en aan iedereen een vredige nacht.

Woensdag 5 april
Wat een genoegen te ontwaken in die serene kalmte van een abdij. Het is 7h en de nevelslierten zweven door het diepgroene ochtendgloren: "retrouver son équilibre"!!! Bij de het binnentreden van de refter voel ik al meer op mijn gemak. Idem als Chimay geldt ook hier: "Silence complet!" Bijgevolg geniet ik stillekes van confituur en de exquise kazen (alles eigen produktie). Het afruimen en afwas verloopt volgens orders van de keukenverantwoordelijke: dwingende ogen bevelen sterker dan verbaal vertoon.
Om 8u30 volg ik de retraitanten naar de kapel voor de mis. De abt gaat voor, 18 paters vervolledigen het koor. De sfeer en uitstraling zijn impressionant. Ik dank nogmaals mijn Grote Gids voor de oplossing van pechprobleem. "In elk ongeluk moet je geluk hebben", wordt stilaan mijn lijfspreuk.
Na dit spirituele verken ik de hof met een fantastisch uitzicht over de "Vlaamsche vlakte". De beplantingen vallen dunnetjes uit vergeleken bij Chimay, maar de omgeving maakt veel goed. Mijn mijmeren wordt onderbroken door een telefoon van collega Pol. Het recept van pechhulp ligt panklaar: om 14u00 word ik afgehaald aan de abdij en in Abele staat een fietstechnieker gereed voor volledige herstelling. Dank u Pol, wat een oplossing.
Ondertussen is ook de abdijwinkel geopend. De 1e aanblik lijkt op een superette: bieren, diverse kaassoorten in glitter verpakking, kookboeken...worden door 2 verkoopsters aangeprezen. De euro’s schuiven vlot over de toonbank. Reclameslogans prijzen de kwaliteiten aan van hun eigen kaasproductie, alsook van hun "Bière Mont des Cats", terug op de markt sinds 2011, en dankzij de "Carta Caritatis" (samenwerking van de Trappistenabdijen) gebrouwd in Scourmont−Chimay.
In het bos tegenover stuit ik op de Hoornse Cappelle, een oude abri voor verzetslieden en kostbare religieuse voorwerpen tijdens de oorlog. Iets verderop staat de imposante antenne, dominant op de Catsberg, kompas voor de ganse regio.
Juist voor het middagmaal loopt ik Père Jean−Marie tegen het lijf en kan mijn verblijf afrekenen: 82,00 € en de nadrukkelijke invitatie voor "à la prochaine fois!" Ik volg hem naar refter voor een gratin met échine de porc en ..kaas.
De afspraak met Pol wenkt en ik haal mijn vehikel uit de stal, kapotte ketting incluis. Ter hoogte van Auberge bekijk ik nog eens het asfalt: geen deformaties! De verwelkoming van mijn redder is enthousiast: een foto verwoordt mijn opluchting. Zetels plat, velo ingeladen: we dalen naar Abele−Station, fietswinkel José Bafcop. Ik garandeer collega Pol dat ik verder mijn plan zal trekken en dank hem nogmaals voor zijn hulp. Eens in zijn atelier gooit José alles op zij en begint aan mijn fiets..Van service gesproken! Zijn 1e bekommernis is de reiniging van de triple (een kleine berisping voor de eigenaar!), vervolgens vervangt hij de middenste "plateau" (stief versleten) en finaal zet hij mijn ketting (pas een nieuwe) aan elkaar. Op zijn gemakske heeft dit schouwspel een uur geduurd, bijgevolg ..de rekening. José begint aan dit vraagstuk op los papierke (positief tov een kasbon!) en komt uit op 52,00€. Oef..direct betaald en nogmaals dank voor de service. Het is 15u15 en de winkel wordt vereeuwigd.
Een regiotripje om het materiaal te testen lijkt mij noodzakelijk. Via Boëschèpe klim ik naar Le Mont Noir. Deze Franse weg is doods en verlaten terwijl in de verte de winkelstraat van de Zwarte Berg flikkert. Wat een contrast! Een afdaling en een klim verder staat op de Rode Berg en via De Klijte duik ik Kemmel binnen. Op het dorpsplein, een stille oase geniet ik van een capuccino in de "Labyrinth". Het loopt naar 17u00 en vervolledig mijn lus Heuvelland. De Kemmelberg is de 1° puist, de kassei van 23% laat ik links liggen. Vervolgens biedt zich de Monteberg met zijn wijngaarden aan, het lijkt Bourgogne! Een ommetje via Dranouter en Loker opent Frankrijk met Bailleul. In de verte wenkt de antenne. Via St−Jans Cappel en Berthen gaat het fors omhoog tot de abdij. Materiaaltest en amusement positief..een geslaagd ritje van 35 km.
Een fris doucheke en wat kamerrelax..het (vakantie)leven in de abdij is formidabel. Een cassouillet met ruim kaasassortiment sluiten de dag af. In het lof speel ik de film nog eens af: Grote Begeleider, dank u, het is prachtig geweest.

Donderdag 6 april
Een frisse, bewolkte hemel en stevige wind begeleiden me bij het inpakken. Sinds gisterenavond heb ik me reeds voorgenomen zeker niet met de fiets naar St-Niklaas te rijden maar een interessant alternatief te zoeken. Zo beland ik bij het gegeven: zondag wordt Paris-Roubaix gereden. Een studie van de kaart "Dep du Nord" en mijn persoonlijke ondervinding van de P−R−finale leiden tot een concreet parcours richting de "Hel v/h Noorden" met daarna een Belgisch station voor de rentrée. Voor het ontbijt heb ik al een reeks te doorkruisen gemeenten genoteerd, weer een avontuurtje te gemoed. Met deze positieve vooruitzichten geniet dubbel van mijn ontbijt.
Rond 9u00 neem ik afscheid van Père Portier met een hopelijk een "à l’année prochaine!". Juist voor de afdaling naar Berthen bewonder ik nog eens het prachtige decor: de abdij robuust boven een beboste glooiing. Meewind en bergaf: Bailleul komt snel zicht. Op de Grand’Place maakt het belfort een mooie indruk. Na volg ik de "schreve" tot de "Seule". Deze grenspost is door Willy Voet op de wereldkaart gezet bij zijn aanhouding met 400 epo’ampullen in Festina’affaire in Tour 1998.
Nieuwkerke komt in zicht. Ik ga in op de uitnodiging "Expositie Beeldenstorm Heuvelland" in de kerk. Een prachtige opstelling evoceert de woelige periode 1530−60 met de reformatie en hagepreken in deze welvarende gemeente (lakenhandel−10000 inw!).
Huppelend over de grens rij ik Ploegsteert binnen. Een bezoek in café "La Grand Place", bij de ouders van Frank Van Den Broucke is een must. Enkele truien en een maxi doodsprentje gedenken deze "superman". Ook dit jaar wordt weer een "Memorial VDB" georganiseerd tussen Herzele (zijn laatste woonplaats) en Ploegsteert. Vlakbij ligt het immense Memorial, een Brits kerkhof van 11000 soldaten. Zo kom terecht op een "Plugstreet", een grintweg uit de frontlinie, recent toegevoegd aan het parcours Gent−Wegelgem. Deze noemt de Koeienweg met verwijzing naar het smokkelen.
Nu wijst de weg resoluut Frankrijk: Armentières en de D933 tot Lille. Om het centrum te omzeilen richt zuidwaarts langs Lomme, Halandun, Loos en Ronchin. Bij het oversteken van A1 zie ik in de Lesquin, het vliegveld. Het volgende dorp, Ennevellin ademt reeds P−R sfeer. De bewegwijzering voor zondag al aangebracht.
In Templeuvezoeft de Trek−Segafredo ploeg voorbij (Stuyven−Degenkolb). Ik heb niet direct zin in een kasseiendans en verlaat bijgevolg het parcours. Via Louvil en Cysoing nader ik stilaan "the place to be": le Carrefour de l’Arbre!!! Ploegautocars, auto’s en een massa wielertoeristen vormen de toegang tot het walhalla. Ik zie nog juist Andre Griepel een interview geven. Foto’s op de beroemdste kasseien ter wereld en voor het restaurant "L’Arbre" zijn obligaat noodzakelijk.
Ondertussen tikt de klok 15u00 en rij verder langs de D90 naar Baisieux.
Bij een T−splitsing valt de oplossing uit de hemel van de Hel v/h Noorden: Tournai 19 km. De D941 wordt de N7 en duik zo terug in België. Het loopt zachtjes bergaf naar de Scheldevallei en zo bereik ik snel Doornik. Het belfort en de Kathedraal (5 torens−nu in steigers) nopen tot een educatieve stop. Na enig zoekwerk bots ik op het station. Binnen het kwartier instaleer ik me rustig op de rechtstreekse trein naar St-Niklaas.
Na een rit van meer dan 2 uur besluit ik van in Sinaai af te stappen. Die laatste 10km geven terug een ontspannend gevoel. Na 115 km ben ik om 19u00 terug thuis.
Een prachtige belevenis, die goed afloopt!!!

Naar boven