In het wiel van ....Godelieve De Buck

Er was eens... een jonge amazone die haar lievelingsdier wilde inruilen voor een stalen ros. Inderdaad, Godelieve was aan het paardrijden toen ze in het jaar 1974 op Mellebrug een 80-tal fietsers zag passeren. Ze zei tegen haar man zaliger die haar toen vergezelde: " Zie, dat zou ik ook nog willen doen ". Haar man zei: "Amai, en wat gaat ge dan met al die paarden doen? " Want Roger wist: als mijn madam aan iets begint, is het niet om de hoop te vullen. En aldus geschiedde: Godelieve werd in 1975 lid van "de familiale" van SK Heusden. Ze hadden hun vaste stek in de etikettenfabriek Ruga op de Laarnebaan in Heusden, van waaruit op zondagnamiddag groepsritjes gereden werden van 50 à 60 km, meestal met een 80-tal fietsers. En iedere 3e zondag van de maand werden er belegde boterhammen klaargemaakt en verorberd na de rit.

Om iedereen een beetje te kunnen onderscheiden, reden de bestuursleden in blauw kostuum en de leden in het rood. Dat stalen ros waarvan net sprake, dat was een zware mannenfiets van haar man Roger (ne Flandria).

De grenzen werden toen al afgetast want iedere laatste zondag van de maand werd er een dagtocht gereden van meer dan 100 km naar zee, naar La Houppe (Flobecq), naar de Kluisberg, enz...

In 1980 werd Godelieve ook lid van de BWB, waarmee ze regelmatig op zaterdagnamiddag en zondagvoormiddag in groep reed, met wegkapiteins.

Eens de smaak goed te pakken, werden de grenzen stelselmatig verlegd.

In haar 1e jaar BWB wilde ze Parijs-Roubaix rijden. Als voorbereiding reed ze de week ervoor (1/5) nog Drongen-Valenciennes-Drongen (215 km). Godelieve was op de bus, gevuld met 50 fietsers, naar P-R de énige fietsende dame. De rit werd afgehaspeld in goed weer op turnsletskes en op hare Paganini-koersfiets van Plum Vainqueur. Dit kasseikunstje heeft ze nog 2 x herhaald, nl. in 1982 en 1986.

Leuk detail, in 1982 werd Godelieve tijdens en na de rit uitgebreid geinterviewd door Marc Vanlombeek die ter plaatse was voor een reportage van "Sporttribune", het toenmalige sportprogramma op de BRT, en uitgezonden een paar dagen na Parijs-Roubaix voor wielertoeristen.

In datzelfde jaar reed ze ook de " Route des vins de Champagne " over 120 km in Epernay.

Maar ze wilde meer bvb. in de Ardennen rijden (een permanente van 100 km.in Bouillon), samen met Cyriel Vermander, André Raman en Pascal Deriviére. Op een bepaald moment zegt ze tegen Cyriel "het gaat niet goed met mijn koersfiets!". Om het toch te laten gaan hebben ze van fiets gewisseld!

Godelieve nam het initiatief om met een Vrouwenrit te starten die doorging de 1e zaterdag na het seizoen, richting Schellebelle. Het café aan de overzet van de Schelde zorgde voor taart en koffie.

Het echte buitenland liet ook niet lang op zich wachten, want in oktober 1983 reed Godelieve Blois – Chaville over 230 km, met een club uit Merelbeke.

Tevens was ze ook de initiatiefneemster voor deelname aan de Elfstedentocht in Friesland op Pinkstermaandag. Ze had in 1985 een brief geschreven aan de organisatie in Bolsward met een vraag tot inschrijving voor onze club. Na positief antwoord werd alles voorgesteld op een vergadering waarop alle clubs uitgenodigd werden. De rit zelf reed ze driemaal nl. in 1986, ’87 en ’88.

Godelieve vertrouwt me toe dat ze altijd en overal voor het prestige en de punten gereden heeft. Niet te verwonderen dus dat ze meermaals clublaureate en 3-maal clubkampioene (in 1982, 1989 en 1991) was. Tevens slaagde ze er in om op 2 jaar tijd het Oostvlaams klimbrevet te behalen, dit in 1998! Het feit dat de Vlaamse Ardennen haar geliefkoosde fietsstreek was, en nog steeds is, zal daar wel niet vreemd aan zijn.

Maar we gaan te vlug, we zaten nog steeds in de jaren ’80. In 1986 ontstond er een probleem. De sponsor RUGA haakte af en tegelijkertijd zat SK Heusden zonder lokaal. Geen nood, er werd aangeklopt bij brouwerij Roman die de nieuwe sponsor werd. Tevens konden ze terecht in het Stekkershof, ook op de Laarnebaan, dat het nieuwe toevluchtsoord werd.

We zijn aanbeland in de jaren ’90 en de 1e buitenlandse clubtrip is een feit. In 1992 fietst SK Heusden onder leiding van Cyriel Vermander, met 8 clubleden waaronder Godelieve en vertrekkend uit Heusden, "de Souvenir Marcel Garré", een permanente rit van 545 km. richting Gérardmer in de Vogezen.

De 2e buitenlandse trip gaat richting Bretagne in 1994, die ze aanvatte met haar huidige Cannondalefiets, waarmee ze tot nu toe 80.000 km afhaspelde.

Ook ging ze fietsen in de Elzas, de Moezel, de Saar, de Sure, van Passau naar Wenen, .... Daarenboven reed ze 10 x de Gordel en 3 x Parijs- Heusden (in 1982, ’83 en ’84), een dagrit van 300 km vanuit Crépy en Valois.

Haar laatste buitenlands exploot dateert van 1997, nl. "Le géant de Provence", een klimrit van 86 km naar de top van de Mont Ventoux, vanuit Bédoin.

In 2005 is Godelieve, als 1e vrouw van SK Heusden, gevierd voor haar 25 jaar BWB-lidmaatschap.

Aktief fietsen voor de club doet ze nog steeds, getuige daarvan haar mooie prestaties van de laatste jaren. Als voorbereiding op het wegseizoen doet ze in de winter aan "spinning" en groepsturnen in de "Passage Fitness First". Tijdens het seizoen zelf (maart-oktober) fietst ze op weekdagen ritjes met de groep OKRA, wat staat voor "openbaar, kristelijk, respectvol, aktief", uit Drongen. Wedden dat ze ook daar het voortouw trekt!

Ah ja, toch even vermelden dat mijn afspraak met Godelieve toevallig op haar verjaardag plaatsvond en mijn gastvrouw een flesje champagne gekoeld had.

Kortom, het was gezellig, leerrijk... en lekker nostalgisch !

Godelieveken, je bent een dame met stijl, zowel op als naast de fiets... en met het clubhart op de juiste plaats !

Wordt vervolgd...

Naar boven