In het wiel van ....Adrienne De Keyser

Er was eens ... een Melse "belle fleur" die, gebeten door de fietsmicrobe, bij de buren uit Heusden terechtkwam.

Inderdaad, Adrienne (vanaf hier voor het gemak "A3N") werd lid van SK Heusden onder impuls van Rosette, de schoonzus van wijlen Michel De Corte en echtgenote van Alex, 1 van de broers van Michel .

"Graag fietsen", dat was en is nog altijd het motto van A3N tot op heden. En dan kwam je in die tijd onvermijdelijk in Heusden terecht. A3N werd lid van SKH in 1976, het jaar waarin Lucien Van Impe zijn enige maar schitterende Touroverwinning behaalde.

Uiteraard bij de inmiddels overbekende "familiale", een term die ze ook letterlijk nam want ook echtgenoot Paul reed regelmatig zijn ritjes mee. Gezien het groot aantal fietsers in die tijd kreeg iedereen een papierke met daarop het parcours van die dag, kwestie van terug in Heusden te raken zeker als je verloren reed...
Ontelbare foto’s van ritten, clubfeesten, uitstappen,...zijn op mijn "date" met A3N de revue gepasseerd, en bij iedere foto zag ik haar gezicht opfleuren. Het werd dus weer een avondje lekkere nostalgie bij een goed glaasje. En het voordeel is dat je aan de hand van veel foto’s makkelijk een fietscarrière kunt reconstrueren.

A3N was en is nog steeds "gebeten" door de fiets en iedereen die van een tweewieler houdt weet wat daarmee bedoeld wordt.

Ondanks die passie was A3N geen punten - en/of kampioenschapsfietsster, wel integendeel. Het was voor haar een combinatie van graag fietsen én het sociale gebeuren er rond.

Er werd al eens tijdens een rit een tussenstop gehouden in Balegem alwaar er gelegenheid was tot het proeven van aardbeien. Een andere keer gaf Valére, de platenbaas, op sinksenkermis een gratis aperitief met maatjes, na de rit welteverstaan.

Ook werd er bij ieder nieuw seizoen een mooie groepsfoto genomen. Het waren allemaal kleine dingen die het groepsgevoel, eerder onbewust, aanscherpten.

Wat dacht je van een spontane biecht in de kerk van Baaigem, afgenomen door gelegenheidsbiechtvader Cyriel? Zelfs de verjaardagen van clubleden werden uitvoerig gevierd, tijdens maar vooral na de rit. Jaja, daar is allemaal bewijsmateriaal van.

Of de, in een eerder artikel genoemde, "vrouwenrit" die werd afgesloten met een kookkunstje van de mannen. Zelfs oudejaarsavond werd op clubniveau gevierd in de Ruga, waar toen ook het clubfeest doorging.

Maar er werd (toen al) niet alleen op de weg gefietst. In de jaren ’80 werd er onder impuls van een toenmalig bestuurslid regelmatig de bossen ingetrokken voor een veredeld MTB-tochtje.

Of er werd begin jaren ’80 al eens van het fietsen afgestapt (letterlijk en figuurlijk) en een vrouwenvoetbalmatchke georganiseerd tegen een sportief ploegje uit een andere sporttak. Deze wedstrijdjes gingen door op het terrein van de Damvallei, achter onze 2e thuishaven, de sporthal in Destelbergen.

Maar eerst en vooral was SK Heusden een fietsclub en daar heeft ook A3N uitvoerig aan meegewerkt.

Wie graag en veel fietst verlegt al eens zijn grenzen en zo was A3N als deelneemster aanwezig op de 1e trip van SKH naar Friesland voor de 11-stedentocht. Een tocht die ze dit jaar voor de 16e (! ) maal uitreed. Ikzelf was daar getuige van en ik kan jullie verzekeren, ze reed het "met de vingers in de neus". Zelfs de beruchte editie van eind jaren ’80 (wind, regen, koude, ...) waar ¾ van de deelnemers opgaf, bracht A3N tot een goed einde. Ja, dan ben je geen mietje meer hé!

Wel was er in die tijd meer ruimte voor een terrasje of een beetje sightseeing, ook al was SKH ginderachter met 2 volle bussen, goed voor 100 man. Op al die deelnames heeft A3N toch maar 1 keer zéér goed weer gehad, maar toen was ze wel tot in de 2e graad verbrand.

Vanaf de jaren ’90 stapte A3N meermaals over op lange-afstanders, ook door het feit dat er een paar kleppers tussenzaten die door de club zelf in mekaar gebokst werden.

Heusden-Heusden was er zo één, over 320 km. van hieruit tot in Limburg en terug zonder overnachten. Deze trip reed ze 2 maal. Of Heusden (O-Vl) − Heusden (Nl.) − Heusden (Limburg), een 3-daagse over 520 km. in 1998.Een paar jaar terug was ze ook nog van de partij voor de clubuitstap richting Moezel.

En A3N zou geen lid zijn van SKH indien ze Parijs-Roubaix niet zou gereden hebben. Tweemaal zelfs, in 1988 en 1990, telkens bij droog weer. Het waren de jaren waarin P-R nog jaarlijks doorging, maar waar we toch met 2 bussen naartoe trokken. Ze vond het toch "iets" lastiger dan een Elfstedentocht...

In Belgie was (en is) ze regelmatig van de partij voor de brevetritten van 150 en 200 km. en ook de Brusselse Gordelrit over 100 km reed ze meermaals in de jaren ’90.

Het is vooral ook door de fietsvrienden van toen dat A3N nog steeds aktief is, als daar zijn Charly, Romain, Germain en wijlen Michel.

Ik zou zeggen fantastisch, geweldig, doe zo verder en zo voort... A3N!

Wordt vervolgd...

Naar boven